Λατρευτικοί Χώροι στην Πάτρα – Ένα Ιδιαίτερο Χαρακτηριστικό

Δεν μπορώ ειλικρινά να σκεφθώ κάποια άλλη Ελληνική πόλη, η οποία να διαθέτει λατρευτικούς χώρους σε τόσο υψηλής (οικονομικής) αξίας αστικά οικόπεδα –προσέξτε δεν ομιλώ για κοινόχρηστους χώρους-… Προσπαθήστε να σκεφθείτε άλλες περιοχές… Στη συντριπτική τους πλειοψηφία αλλού οι λατρευτικοί χώροι είναι σε κοινόχρηστες πλατείες, πανταχόθεν ελεύθεροι, όπως και ο Ι. Ν. Αγίου Ανδρέου.

Σε δύο περιπτώσεις έχουμε λατρευτικούς χώρους σε άκρως επενδυτικά αστικά ακίνητα επί της Μαιζώνος και αναφέρομαι στην Καθολική Εκκλησία καθώς και την Ευαγγελίστρια ενώ απέναντι από το Δημαρχείο επί της Βότση υπάρχει επίσης Ναός. Λίγο πιο πάνω (επί της Παντανάσσης) ήταν και η Συναγωγή, η οποία δυστυχώς δεν υφίσταται πλέον.

Ωστόσο ακόμα και άλλες περιφερειακές εκκλησίες όπως λχ η Αγία Φωτεινή στα Προσφυγικά ή ακόμα και ο Ι. Ναός του Αγίου Νικολάου δεν χτίστηκαν σε οικόπεδα εντελώς ελεύθερα, αλλά δίπλα σε άλλες κατοικίες. Ίσως και ο Ι. Ν. Αγίου Αλεξίου επί της Έλληνος Στρατιώτου να εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία… και επίσης η Αγία Βαρβάρα, οι Άγιοι Απόστολοι, ο Άγιος Δημήτριος… Κλασσικά αστικά οικόπεδα με τον αντίστοιχο περίγυρο.

Το σημαντικότερο; Πως προέκυψε αυτή η τακτική και σε συσχετισμό με τις φωτογραφίες της πόλης από το παρελθόν ποια ήταν η αιτία, κληροδοτήματα ή απλή πολιτική της εκκλησίας. Τι υπήρχε πριν…

Ερωτήματα…