- Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις.
- Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη.
- Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία. Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Σκιές που καθυστερούν μισό δευτερόλεπτο. Βήματα που δεν ανήκουν σε κανέναν. Η πραγματικότητα που τρεμοπαίζει σαν παλιό φιλμ.