Εάν οι Αψβούργοι ήταν…

Αψβουργόπουλοι, Αψβουργίδηδες, Αψβουργάκηδες…

Παρακαλώ ας μου συγχωρεθεί η αποψινή παρεκτροπή, αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω με το τι ασχολείται ο πολιτικός (λέμε τώρα) κόσμος της χώρας. Εξ’ άλλου είπαμε, το χιούμορ δεν είναι αντικείμενο για γέλια.

Το μότο της δυναστείας των Αψβούργων διαχρονικά όσο και εάν σας φαίνεται εκπληκτικό ήταν:
“Bella gerant alii, tu, felix Austria, nube!”
Το έλεγε ειρωνικά πολύ συχνά μάλιστα ο πατέρας μου και το έχω μάθει από μνήμης. Σημαίνει:
“Άφησε τους άλλους να μάχονται και εσύ ευτυχισμένη Αυστρία παντρέψου!”
Μεγίστη σοφία!

Βέβαια τις εποχές, όπου τα εδάφη ήταν ιδιοκτησίες των αυτοκρατόρων το ρητό είχε πρακτική σημασία. Σου άρεσε μία επαρχία της Ισπανίας, κανόνιζες έναν γάμο με την ιδιοκτήτρια πριγκίπισσα της περιοχής και voila γινόταν δική σου. Και αυτό όχι με πολέμους και αγώνες αλλά με έναν υπέροχο γάμο, θαυμάσιο κοσμικό γεγονός κάθε εποχής. Άλλοι πολεμούσαν να την αποκτήσουν και στο τέλος έχαναν και το δικό τους βασίλειο, ενώ οι Αυστριακοί…

Η τακτική απέδιδε, διότι πάντα υπάρχουν ανόητοι (ή εξαναγκασμένα άτυχοι), οι οποίοι σκοτώνονται για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα άλλων, κυρίως των εχόντων την εξουσία. Και εννοώ απέδιδε διότι ο Οίκος των Αψβούργων ουσιαστικά διατήρησε την ηγεμονική του θέση περίπου από το 1400 έως τον 20ο αιώνα. Καθόλου άσχημα δηλαδή.

Η τακτική ισχύει και στην περίπτωση της… προίκας. Σου αρέσει ένα μαγαζάκι ή χρειάζεσαι ένα διαμερισματάκι , γιατί να σκοτωθείς στη δουλειά να το αποκτήσεις; Εάν έχει κόρη ο ιδιοκτήτης το λύνεις το πρόβλημα!

Εάν όμως οι Αψβούργοι είχαν Ελληνική καταγωγή (-όπουλοι,- ίδηδες, -άκηδες) ποιο θα ήταν άραγε το μότο τους διαχρονικά; Απλό:
“Εδώ ο Κόσμος καίγεται και το … χτενίζεται” (δυστυχώς δεν γνωρίζω Λατινικά ώστε να το μεταφράσω και να αποκτήσει, χμ κύρος, διότι και να το έγραφα δεν θα το καταλαβαίνατε –ούτε κι εγώ-).

Και η τακτική του… χτενίσματος αποδίδει εξ΄ ίσου θαυμάσια, διότι όταν κατευθύνεις τους υπηκόους σου να ασχολούνται με… τέλος πάντων, τι θα συμβαίνει; Δεν θα βλέπουν πέρα από τη μύτη τους κι εσύ θα κάνεις ό,τι θέλεις. Μόνο φρόντισε να παρέχεις τις χτένες.