Δώδεκα με Μία

Πριν από κάποια χρόνια πήγα ένα πολύ στενό μου συγγενικό πρόσωπο σε κάποιο νοσοκομείο για γενικές εξετάσεις. Ολα έγιναν κανονικά απ΄όσο μπορούσα να αντιληφθώ. Τα αποτελέσματα θα ήταν διαθέσιμα λίγες ημέρες μετά.

Πράγματι μετά από το χρονικό όριο του νοσοκομείου πήγα να παραλάβω τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Πήγα σχετικά πρωί (8:30), διότι αυτό με εξυπηρετούσε λόγω της εργασίας μου.

Μία ευγενική νοσοκόμα όντως μου ζήτησε να περιμένω για να μου τις φέρει. Μετά από αρκετή ώρα επέστρεψε λέγοντάς μου πως οι εξετάσεις είχαν… χαθεί!

Της απάντησα πως αυτό ΔΕΝ γίνεται και πως πρέπει να βρεθούν. Ούτε ήταν εφικτό να επαναληφθούν. Η νοσοκόμα εμφανώς άβολα μετά και την δεύτερη αναζήτηση μου είπε πως δεν μπορούσε να τις βρει.

Την ώρα εκείνη ήλθε και η προϊσταμένη του τμήματος. Δεν θα ήθελα να την περιγράψω, διότι θα θεωρηθεί πως κρίνω τους ανθρώπους από τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά (μέγα έγκλημα στις ημέρες μας).

Αφού ενημερώθηκε και όντως διαπίστωσε και η ίδια πως οι εξετάσεις είχαν χαθεί, γυρίζει με ύφος εκατό καρδιναλίων και μου δείχνει μία επιγραφή λέγοντάς μου με στόμφο:

“Η παραλαβή των εξετάσεων δώδεκα με μία!”

Η αυθόρμητη αντίδρασή μου:

“ΑΥΤΟ ΔΕΝ έπρεπε να μου το πεις!”, δείχνοντάς την με τον δείκτη του χεριού μου και με παρατεταμένο τον βραχίονα.

“Πολύ καλά φεύγω και επιστρέφω στις 12:00.”

Ήδη από την στιγμή εκείνη συνέτασσα την αναφορά μου προς τον εισαγγελέα. Πήγαινα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ξεκάθαρα.

Προφανώς η προισταμένη εξέλαβε λάθος την επιλογή μου ως προς το δημόσιο νοσοκομείο. Εκ πεποιθήσεως και αρχών θεωρώ πως η υγεία, η κατοικία, το νερό, το φως, η εργασία αποτελούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ακλόνητα και απαραβίαστα κοινωνικά αγαθά μη διαπραγματεύσιμα, ανεξαρτήτως συνθηκών και οινομικής θέσεως και το γράφω αυτό εγώ της ελεύθερης οικονομίας.

Εκατό μέτρα πριν το δικαστικό μέγαρο μου τηλεφωνούν από το νοσοκομείο να με ενημερώσουν πως οι εξετάσεις… βρέθηκαν και να πάω ΟΠΟΙΑ ΩΡΑ ΘΕΛΩ να τις παραλάβω.

Το σκουλήκι κατάλαβε τον κίνδυνο και έτρεξε να κρυφτεί. Ενώ είχε και σύμμαχο τον χρόνο και την ταλαιπωρία μου. Διότι αναφορά στον εισαγγελέα σημαίνει και δύο με πέντε χρόνια διαδικασίες. Και τελικώς ατιμωρησία από έναν συνδυασμό κλάψας και ευνοϊκής ανθρώπινης νομοθεσίας.

Αυτός είναι ο ορισμός του μισανθρώπου.

Δώδεκα με μία λοιπόν αντί των χαμένων εξετάσεων ενός ανήμπορου ασθενούς.

Είναι ο και ο ίδιος ορισμός του “κάηκες γιατί είχες αυθαίρετο.”

Μισάνθρωποι διαπράττετε ύβριν, διότι δεν αγαπάτε κανέναν και διότι είστε μισάνθρωποι.

Φτύνω στα μούτρα σας συχάματα της κοινωνίας.