Δεν μπορώ να βρω “δουλειά”… (Η Εφαρμογή–B Μέρος)

Αυτό το οποίο θα πρέπει να αντιληφθείτε (πάντα κατά τη γνώμη μου) είναι πως έχει μεταβληθεί το είδος της εννοίας “εξεύρεση εργασίας”.  Αυτό εξηγεί εν μέρει και τον προβληματισμό σχετικά με το εάν υπάρχουν οι λεγόμενες θέσεις εργασίας…

Η παλαιότερη μέθοδος του τύπου:

Στέλνω βιογραφικά ή επισκέπτομαι δεν λειτουργεί κατ’ ανάγκην…  Οι απαιτήσεις επίσης των λεγομένων εργοδοτών ίσως έχουν μείνει πίσω…

Παρατηρώ πως η μεγαλύτερη παρανόηση αφορά στην αντιμετώπιση των …εργοδοτών. Το πρόβλημα της ανεργίας είναι πρόβλημα …εργοδοσίας και όχι τόσο των όσων δεν έχουν εργασία. Αυτό πρέπει να τροποποιηθεί.

Επί του πρακτέου τώρα.

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ανέργων:

  1. Η κλασσική κατηγορία Ιατρών – Δικηγόρων –Μηχανικών,
  2. Η κατηγορία των πτυχιούχων άλλων ανωτάτων σχολών,
  3. Η κατηγορία των πτυχιούχων τεχνολογικής εκπαίδευσης και άλλων σχολών και
  4. Η κατηγορία αποφοίτων Γυμνασίου – Λυκείου.

Δεν σκοπεύω να υπεισέλθω σε αναλύσεις, τις οποίες εξ’ άλλου δεν γνωρίζω, εκτιμώ ωστόσο πως το βασικότερο σημείο αιχμής αφορά την κατηγορία εκείνη των νέων ανθρώπων, οι οποίοι έχουν υψηλό επίπεδο σπουδών και γνώσεων και διάθεση κινήσεων στον ερευνητικό – επιχειρηματικό τομέα…

Το μεγαλύτερο μυστικό, το οποίο έμαθα στην ζωή και το κυριότερο νομίζω αποτρεπτικό στοιχείο για να προχωρήσει κάποιος) είναι πως θέλει προηγουμένως να γνωρίζει την συνέχεια. Σκέφτεται ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ έχοντας ένα υποθετικό πλάνο στη ζωή αντί ΝΑ ΚΑΝΕΙ!

Δείτε ένα παράδειγμα:

Μένεις στην Πάτρα και θέλεις να πας στην Αθήνα… Αλλά δεν έχεις ούτε χρήματα για λεωφορείο, ούτε αυτοκίνητο ούτε τίποτα. ΘΕΛΕΙΣ όμως πραγματικά να πας και ΜΠΟΡΕΙΣ και σε ψυχολογική διάθεση και σε σωματική ικανότητα… Αλλά τι κάνεις;

Απάντηση: Ξεκινάς με τα …πόδια.

Αρχίζουν τότε οι σκέψεις… Μα είναι χειμώνας θα βραχώ, είναι αδύνατον να φθάσω, τα παπούτσια μου είναι ήδη φθαρμένα (αφού δεν έχεις μία) και θα καταστραφούν, θα είμαι μόνος τη νύχτα, που θα κοιμηθώ τα δύο βράδια μέχρι να φθάσω, τι θα φάω κλπ, κλπ…

Στην πραγματικότητα όμως δεν γνωρίζετε… Μπορεί να ισχύουν τα προηγούμενα αλλά μπορεί και να προκύψουν και εντελώς άλλα λχ να σας δει κάποιος/α και να σας πάρει μαζί του… Οτιδήποτε… Οτιδήποτε, το οποίο δεν θα συνέβαινε ποτέ εάν μένατε στο σπίτι σας… Κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο. Κανείς δεν είπε πως δεν υπάρχουν κίνδυνοι… Αλλά η τύχη βοηθά τους τολμηρούς…

Το μεγαλύτερο πρόβλημα τελικά καταλήγουμε να είναι το που να πας (μεταφορικά σε σχέση με το προηγούμενο παράδειγμα) και τι να κάνεις ακριβώς, δηλαδή ο Τρόπος Δράσης…