Αναμνήσεις – Συνειρμοί (ΙΙ)

Χθες σας έγραψα για τον Τιτανικό. Σήμερα ακούγοντας συμπτωματικά το θαυμάσιο τραγούδι της Esther Phillips – Native New Yorker (Ιθαγενής Νεοϋορκέζος) το μυαλό μου πέταξε για τα καλά σε αυτήν την σπουδαία πόλη.

Τι σημαίνει όμως Νέα Υόρκη;

Σημαίνει… όνειρο. Μην διολισθήσετε σε σκέψεις περί Αμερικής και χάσετε το πνεύμα της ανάρτησής μου. Για πολλά εκατομμύρια ανθρώπους η πόλη αυτή αποτέλεσε το set up και restart της ζωής τους.
Από μία Ευρώπη (κυρίως) σπαρασσόμενη από πολέμους, φτώχεια, φοβερές κοινωνικές ανισότητες και σε πολλές περιπτώσεις φασισμό και εξαθλίωση, αυτή η πόλη ήταν η οπτικοποίηση της ΝΕΑΣ τους ζωής…
Δεν έχει σημασία εάν ήταν αφελείς οι σκέψεις τους και το κοινωνικό περιβάλλον σκληρό (δεν έχω ψευδαισθήσεις) ήταν όμως η Νέα Αρχή για τη ζωή τους. Το σημείο χωρίς επιστροφή, όπου πλέον έπρεπε να διαγράψουν το παρελθόν δια μιας και να στήσουν πάλι τα δεδομένα της ζωής τους από το μηδέν (ή και ακόμα από πιο κάτω).

Η Νέα Υόρκη δεν είναι μία πόλη, εάν δεν το έχετε αντιληφθεί.
Είναι μία ιδέα, η οποία θα έπρεπε να κυριαρχεί στη σκέψη κάθε ανθρώπου. Η αφετηρία μίας νέας αρχής, η ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων του και η πίστη στην επιτυχία και την ομορφιά της ζωής… και αυτό ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ χρονική στιγμή!

Αυτό σημαίνει Νέα Υόρκη… ή τουλάχιστον αυτό σήμαινε για τους μετανάστες του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.
Κάθε μία/ένας οφείλει να ανακαλύψει τη δική του Νέα Υόρκη και σε όποια φάση και σημείο της ζωής του και να ευρίσκεται να δώσει ολόκληρη την ώθηση να ανατρέψει τα δεδομένα του.
Σκεφτείτε τα πολύ καλά τα προηγούμενα υπό τους ήχους των απίστευτων φωνητικών της Εσθήρ και μεταφερθείτε νοερά σαν ξυπόλυτα χαμίνια στους δρόμους της, χωρίς σεντς στην τσέπη αλλά γεμάτοι όνειρα.

Και μια και φτάσατε έως εδώ να σας αποκαλύψω πως το παιδικό μου όνειρο ήταν να φαντάζομαι τον εαυτό μου λουστράκι να γυαλίζω τα δερμάτινα υποδήματα των μεγάλων της Wall street… Υποτιμητικό;
Καθόλου! Όνειρο! Το ίδιο και απαράλλακτο εξακολουθώ να έχω ακόμα…