Ακόμα πιο Προκλητικές Σκέψεις

Παρακαλώ μην με συλλάβετε δεν είμαι τρ_μ_κρ_της!

Ας δούμε ποιος προκαλεί τις “κρίσεις”, (κι όχι κατ’ ανάγκην γιατί το επιθυμεί).

Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία: οι Κυβερνήσεις.

Προσέξτε, δεν αναφέρομαι σε μία συγκεκριμένη Κυβέρνηση, ούτε καν χώρα. Αναφέρομαι στο γεγονός πως η διάρθρωση του πολιτικού και οικονομικού συστήματος ειδικά τα τελευταία 100 περίπου χρόνια δημιούργησε αυτή την μορφή συστήματος διακυβέρνησης, η οποία ισχύει μέχρι σήμερα.

Προτού λοιπόν σκεφθούμε οτιδήποτε άλλο, αν τα οποιαδήποτε μέτρα είναι σωστά ή όχι, αν η φορολογία είναι δίκαιη, αν οι τράπεζες πράττουν ορθώς ή όχι προηγουμένως ας αναλογισθούμε την όλη κατάσταση συνολικά και στην πηγή της δημιουργίας της.

Η αγορά δεν έχει ανάγκη από ρυθμίσεις λειτουργεί από μόνη της.

Ιδού ένα παράδειγμα:

Χωρίς Χρήμα:

Σκέφτομαι (θεωρητικά) να κατασκευάσω μία μάνδρα στο χωράφι μου. Ζητώ από δύο ανθρώπους να μαζέψουν την πέτρα που υπάρχει στο χωράφι μου άφθονη, να την πελεκίσουν και να την τοποθετήσουν χωρίς τίποτα άλλο (μια ξερολιθιά). Αντ’ αυτού επειδή στο χωράφι μου έχω 50 ρίζες ελιές ας πάρουν την μισή παραγωγή. Ωραία; Ωραία! Η ξερολιθιά έγινε και οι ελιές πήραν το δρόμο τους.

Με Χρήμα:

Οι άνθρωποι που απευθύνθηκα ζητούν να πληρωθούν με το ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ και ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΟ ΜΕΣΟΝ, το ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟ και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ αποδεχόμενο χρήμα, το οποίο εκδίδει η Κεντρική Τράπεζα. Επειδή δεν διαθέτω “ρευστότητα” απευθύνομαι σε μία τράπεζα, αιτούμενος ένα δάνειο προκειμένου να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ. Η τράπεζα λοιπόν επειδή η Κυβέρνηση της ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στην ουσία να εμπιστευθεί έναν πολίτη της δεν τυπώνει το συγκεκριμένο χαρτί και έργο ΜΗΔΕΝ.

Η αναγκαστική λοιπόν κυκλοφορία και η υποχρεωτική αποδοχή του εκδιδομένου από την κάθε Κεντρική Τράπεζα χρήματος, παρέχει την τεράστια ευχέρεια στην οποιαδήποτε κυβέρνηση να επιβάλλει την όποια πολιτική της στους πολίτες της, οι οποίοι αντί να εστιάζουν στην δημιουργία και την παραγωγή έργου είναι αναγκασμένοι να παίζουν τον ρόλο των “κυνηγών” του κάθε ενός “χαρτιού” στρεφόμενοι ο ένας εναντίον του άλλου ή εστιάζοντας κατά βάση σε τρόπους με τους οποίους θα αποσπάσουν αυτά τα “χαρτιά” από όσους με κάποιο τρόπο τα διαθέτουν. Το οικονομική παιχνίδι έχει μετεξελιχτεί από αγώνα για βελτίωση και ποιότητα ζωής σε αγώνα (με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα) απόσπασης χρήματος από τους άλλους –μεμονωμένα και συνολικά-.

Η Κυβερνητική παρέμβαση στην έκδοση του χρήματος και την ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ του κυκλοφορία ΕΠΙΒΑΛΕΙ την όποια θέλησή της στους πολίτες της. Φυσικά τίποτα δεν την εμποδίζει να αποδεχθεί αίτημα ευνοούμενου της και να κατευθύνει τον πλούτο προς όποια κατεύθυνση επιθυμεί.

Επί πλέον θα μπορούσα το παράδειγμα να το διανθίσω και με άλλες παρεμβάσεις. Να φορολογήσει την κατασκευή μάνδρας με την έκδοση αδείας με τις υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές και ουκ έστιν τέλος. Ο λόγος; Αφού υποχρεωτικά ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΙ τους πολίτες της να αποδέχονται το συναλλακτικό μέσον που εκδίδει θα πρέπει (δυστυχώς για αυτήν) και να το …αναγνωρίζει κάτι που δεν θα ήθελε στην πραγματικότητα.

Η Κυβερνητική παρέμβαση με την φορολογία (κυρίως) ή με άλλους τρόπους (επιδοτήσεις) δίνει λάθος μηνύματα και διαστρεβλώνει τις αγορές και τις συνήθειες των πολιτών της και επιπλέον παρεμβαίνει στην ελεύθερη βούληση.

Ο φόρος είναι η πηγή όλων των κακών, το ίδιο και η κοινωνική ασφάλιση, η οποία ενδεχομένως είναι ακόμα πιο ύπουλη, διότι μεταμορφώνει έναν στυγνό καθ’ όλα φόρο υπό τον μανδύα της δήθεν κοινωνικής πρόνοιας και του δήθεν ενδιαφέροντος προς τους πολίτες.

Μην, (τονίζω) μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε ως ανάλγητο και δεν γνωρίζω τι άλλο ακόμα. Πρώτα συζητήστε μαζί μου και μετά αποφασίστε.

Σκεφθείτε μόνο πως την παρούσα κατάσταση στην χώρα μας την δημιούργησαν οι Κυβερνήσεις και όχι κάποιος άλλος. Όλοι εκμεταλλεύτηκαν το διαθέσιμο όχημα της υφιστάμενης νομοθεσίας και κινήθηκαν με τον δικό τους τρόπο.

Σε κάθε περίπτωση πάντως προσέξτε πως “παγώνει” η δραστηριότητα όλων μας, ΟΧΙ διότι είμαστε ανίκανοι να δράσουμε, αλλά διότι ο ασφυκτικός κλοιός, ο οποίος μας περιβάλλει από τον τρόπο διάρθρωσης του πολιτικού και οικονομικού συστήματος ΔΕΝ μας το επιτρέπει.

Αν πάλι νομίζετε ότι τα χρήματα μετακινήθηκαν σε άλλα πρόσωπα πάλι κάνετε λάθος. Αυτή τη στιγμή επιχειρείται μία συνολική μείωση στον πλούτο. Τα χρήματα δεν πηγαίνουν κάπου, απλούστατα “χάνονται “. Μπορώ να σας εξηγήσω με πολύ μεγάλη ακρίβεια τους μηχανισμούς αυτούς, αλλά δεν πρόκειται να το κάνω, (δείτε στη συνέχεια το γιατί).

Τέλος ας μην ξεχνάτε πως όταν κάτι δεν λειτουργεί και αποδεδειγμένα δεν επιδιορθώνεται απλά είτε καταργείται είτε αντικαθίσταται.

Προτού λοιπόν δώσω περισσότερες εξηγήσεις (γιατί δεν θα ήθελα να σας παρουσιάσω έτοιμο και εύκολα το σκεπτικό μου και δεν νομίζω ότι θα το κάνω μέσω του site) σκεφτείτε καλά και απαντήστε μόνοι σας στις παρακάτω ερωτήσεις (ενδεικτικά τις αναφέρω, υπάρχουν πάρα πολλές ακόμα):

  • Πως προήλθε η έννοια της ιδιοκτησίας; (Κεφαλαιώδες ερώτημα αυτό). Από πού προκύπτει αυτό το δικαίωμα σε κάποιο αγαθό;
  • Ποια είναι η έννοια της ελεύθερης βούλησης ενός ελεύθερα σκεπτόμενου και ενεργούντα ανθρώπου;
  • Από πού εκπηγάζει η Κυβερνητική εξουσία; Οι Φαραώ από που τεκμαίρονταν την απόλυτη κυριαρχία τους, (ένα ενδεικτικό παράδειγμα);
  • Τι παράγει στην πραγματικότητα μία Κυβέρνηση και για ποιόν λόγο επιδιώκει να αποκτά τόση δύναμη;
  • Γιατί μία Κυβέρνηση χρειάζεται τους φόρους;
  • Γιατί το χρήμα είναι υποχρεωτικό να εκδίδεται από την Κεντρική Τράπεζα;
  • Υπήρξε κράτος χωρίς φόρους (μόνο ένα 5%); Πότε και για πόσον καιρό;
  • Από πότε ιστορικά εφαρμόστηκε ο φόρος εισοδήματος;
  • Η πτώχευση είναι ατομικό πρόβλημα ή μήπως κοινωνικό;
  • Τι γνωρίζετε για την 16η τροπολογία των Ηνωμένων Πολιτειών;
  • Πως επιβάλει η Κυβέρνηση την θέλησή της στους πολίτες της, οι οποίοι θέλουν να πράξουν και δεν μπορούν, (αυτό που συμβαίνει ακριβώς σήμερα);
  • Πως διαστρεβλώνει η Κυβέρνηση τις τάσεις της αγοράς, (λχ όταν φορολογεί υπέρμετρα ένα είδος ή αντίθετα επιδοτεί μια δραστηριότητα και δημιουργεί συνθήκες με λάθος μηνύματα);
  • Πως συντηρείτο η Οθωμανική Αυτοκρατορία και πότε άρχισε να συρρικνώνεται και να παρακμάζει;
  • Ποια ήταν η κατάσταση σε κάθε επίπεδο πριν από εκατό χρόνια στην Ευρώπη (η απάντηση δίδεται εν μέρει στην παρακάτω παρατήρηση);

Σκεφτείτε καλά προτού απορρίψετε ως θεωρίες τα προηγούμενα.

Γενικά ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ πολύ καλά.

Παρατήρηση: Φοβάμαι πως αυτή η ενότητα θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί …μανιφέστου του αντί-εξουσιαστικού χώρου. Το μήνυμα όμως δεν είναι ούτε μηδενιστικό, ούτε προτροπή καταστροφής. Είναι σαφές όμως ότι αντιμετωπίζουμε συγκεκριμένα προβλήματα και η απλή αποκατάσταση ή ανακαίνιση (για να χρησιμοποιήσω τους όρους των ακινήτων) δεν επαρκούν. Πρέπει (ή έστω οφείλουμε;) να ψάξουμε στις πηγές και να ανακατασκευάσουμε το οικοδόμημα. Η διαρκής έρευνα, μελέτη, εξέταση και επανεξέταση των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών φαινομένων είναι απαραίτητες προκειμένου να βελτιώσουμε το πλαίσιο λειτουργίας της ανθρώπινης ύπαρξης, (μην έχετε απολύτως καμία αμφιβολία ότι τα κίνητρα μου είναι προς την δημιουργικά κατεύθυνση). Είναι αυτό τόσο απίθανο; Απολύτως πιθανόν! Το 1910 (100 χρόνια μόλις πριν) δέσποζαν στην Ευρώπη η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στην Γερμανία ακόμα ήταν ο Κάιζερ, ενώ στην Ρωσία οι Τσάροι. Σε 7 χρόνια μόλις (1917) σχεδόν τίποτα δεν υπήρχε από αυτά τα ακλόνητα πολιτικά και οικονομικά συστήματα. Ποιος ξέρει λοιπόν τι θα συμβαίνει το ….2017;

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα ακίνητα;

Μεγίστη! Σκεφτείτε μόνο αν η Teucris είχε ιδρυθεί το 1909 (2009) στην Αγία Πετρούπολη με στόχο την αξιοποίηση λαμπρών ακινήτων και με πελάτες της τον Τσάρο και τους Ρώσους ευγενείς (ας …αυτο-βαυκαλιστώ παρακαλώ!) και τι εξηγήσεις θα έπρεπε να δώσει τον Οκτώβριο του 1917 (2017) (σε όσους βέβαια …επιβίωναν συμπεριλαμβανομένης και της ιδίας).