Ένα (Πολύ) Μεγάλο Ευχαριστώ – Τρεις Σκέψεις

Είναι νομίζω αυτονόητο, το πόσο σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για όλα τα μηνύματά σας και την παρουσία σας. Δεν σημείωσα σε κανένα σχόλιο σας like (μου ήταν ανέφικτο κατά την ροή των γεγονότων να παρακολουθώ το f/b) αλλά γνωρίζετε πολύ καλά πως τα διάβασα όλα με πολύ προσοχή και κατεγράφησαν ήδη στο μυαλό μου… Ευχαριστώ.

Ήθελα να μοιραστώ επίσης μαζί σας δύο τρεις αυθόρμητες σκέψεις μου:

Από το μεσημέρι της Πέμπτης, όταν βρέθηκα εντελώς ξαφνικά στο νοσοκομείο, μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής, όταν είχαν ήδη τελειώσει όλα και μέχρι το Σάββατο όταν είχε ολοκληρωθεί και η τελετή της ταφής τα δύο αυτά 24ωρα μου φάνηκαν δεκαετίες… Ο χρόνος διεστάλη όσο ποτέ άλλοτε… Πόσος χρόνος “χάνεται” στη ζωή μας όταν απλά “διεκπεραιώνουμε” τη ζωή μας και πόσο χρόνο διαθέτουμε όταν την “ζούμε”. Διότι “έζησα” αυτό το 48ωρο.
Το πρωί της Πέμπτης και προτού μάθω οτιδήποτε ήμουν σε “κακή” κατάσταση. Πόσο “κακή” αγαπητές/οί μου; Τελικά πόσο ασήμαντα είναι κάποια πράγματα σε σχέση με άλλα. Ωραία… Ωστόσο – προσέξτε το πολύ αυτό-, ωστόσο είναι μέγιστο λάθος κάποια/ος να συγκρίνει καταστάσεις ζωής με τον θάνατο. Η σύγκριση των δυσκολιών της ζωής με τον θάνατο είναι πολύ επικίνδυνη, διότι μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη παράλυση των δυνάμεων και της ενέργειας για την ζωή. Ένα τελικό μη αναστρέψιμο γεγονός δεν μπορεί να αξιολογείται σε σχέση με διαδικασίες ζωής, άλλωστε η κατάθλιψη και ο μηδενισμός καραδοκούν.

Ο θάνατος μπορεί να συγκριθεί μόνο με άλλους θανάτους και υπάρχει τεράστια ποιοτική διαφορά στον πόνο και στον κάθε άνθρωπο. Δεν είναι όλοι οι θάνατοι το ίδιο, ασχέτως του κοινού τελικού αποτελέσματος.

Τέλος, το γεγονός δυστυχώς το είδα σε όνειρο την Τετάρτη με χαρακτηριστικές λεπτομέρειες, αλλά χωρίς καμία συγκεκριμένη αναφορά σε άτομο. Σας έχω ήδη αναφέρει στο παρελθόν πως διαθέτω την ικανότητα ερμηνείας ονείρων (γι’ αυτό προσοχή όταν μου τα περιγράφετε –αποκαλύπτεστε!-) και ειδικά τα (δικά μου) όνειρα εκείνα, τα οποία εξηγούνται μέσα στο ίδιο όνειρο φαίνεται πως είναι άκρως προφητικά.

Άλλο ένα τεράστιο θέμα για πάρα πολλές γόνιμες σκέψεις και προκλήσεις (χωρίς μεν απαντήσεις, αλλά με σπουδαίες προεκτάσεις)…