Στον σταθμό της Times Square, ανάμεσα σε χιλιάδες βιαστικά βήματα, μια αφίσα γράφει με τεράστια λευκά γράμματα: STOP HIRING HUMANS. Κάτω από το σύνθημα, ένα γυναικείο πρόσωπο – ψυχρό, άψογο, σχεδόν υπερ-ανθρώπινο. Η “Ava”.
Η καμπάνια ανήκει στην Artisan AI, μια startup που δεν πουλάει προϊόντα, αλλά… ψηφιακούς υπαλλήλους. Η Ava παρουσιάζεται ως “AI εργαζόμενη” για πωλήσεις και μάρκετινγκ: βρίσκει πελάτες, στέλνει e‑mails, κάνει follow‑ups. Δεν κουράζεται, δεν ζητάει άδεια, δεν έχει ωράριο.
Η αντίδραση του κόσμου ήταν αναμενόμενη: θυμός, άγχος, δυστοπία. Για πολλούς, η αφίσα δεν ήταν διαφήμιση· ήταν προειδοποίηση.
Ο ιδρυτής της Artisan δήλωσε ότι στόχος δεν είναι να μείνουν οι άνθρωποι άνεργοι, αλλά να αυτοματοποιηθούν οι “βαρετές” εργασίες. Όμως η μέθοδος που διάλεξαν ήταν ξεκάθαρα σοκαριστική. Και –ας μην κοροϊδευόμαστε– απολύτως υπολογισμένη.
Γιατί;
Επειδή οι προηγούμενες “ήπιες” καμπάνιες (“Be more productive”) πέρασαν απαρατήρητες. Με το “Stop Hiring Humans”, όμως, η εταιρεία ξόδεψε λιγότερα από 50.000 δολάρια και κέρδισε εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές.
Το σοκ έγινε προϊόν. Το rage‑bait έγινε στρατηγική.
Και τώρα, μια σκέψη: Πού βλέπετε στην Ελλάδα αντίστοιχες καμπάνιες που δεν στοχεύουν να πείσουν, αλλά να εξοργίσουν;
Και –το σημαντικότερο– ποιος ωφελείται πραγματικά από την οργή σου;
