Habeas Corpus και Παράνοια

Η παράνοια έχει πλέον κυριαρχήσει στο κοινωνικό στερέωμα στην χώρα (όχι όμως και στο πολιτικό, το οποίο τα έχει 444 και 1⁄33). Η παράνοια ωστόσο φέρνει απογοήτευση και κατάθλιψη και δυστυχία… και εντελώς θολή σκέψη…

Είναι έξω από κάθε αμφιβολία όμως πως αυτή η παράνοια αποτελεί και το σημείο αιχμής και το καλύτερο “όπλο” όσων επιτυγχάνουν τις άθλιες επιδιώξεις τους.

Δύο σημεία:

Το χρήμα, όπως επανειλημμένως έχω γράψει δεν αποτελεί πλέον ανταλλακτικό μέσον, αλλά αντιθέτως μέσον επιβολής και τίποτα άλλο. Επιβολής των κάθε λογής αθλίων προς τους αφελείς ή αδύναμους υπολοίπους με στόχο την φτώχεια και την πνευματική τους υποδούλωση.

Ο φόρος καθώς και οι ασφαλιστικές εισφορές αποτελούν την ρίζα κάθε κακού. Παραβιάζουν βίαια τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, αρνούνται το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία και επιβάλλουν τον κυβερνητικό έλεγχο σε κάθε τομέα. Βάναυση κατάργηση του Habeas Corpus.

Κατά τα άλλα όλοι οι υπόλοιποι είτε αδιάφοροι είτε ανήμποροι παρακολουθούν την φαρσοκωμωδία εξαιρετικά ικανών κυβερνήσεων – πολιτικών και οργανισμών στην υλοποίηση των προηγουμένων.

Όχι αγαπητές/οί μου.

Το παιγνίδι δεν παίζεται “σωστά”.
Ούτε και η αντίδραση εκτελείται σωστά.

Αυτά τα ολίγα με αφορμή τις εσωτερικές εξελίξεις.

Αλήθεια! Να θυμίσω πως υπάρχουν ακόμα και 148.939.063 (χλμ²) (όλη η υδρόγειος) – 70,8% = 105.448.857(χλμ²) (καλυπτόμενα από νερό) – 131.957 (χλμ²) (η έκταση της Ελλάδος) = 43.358.249 (χλμ²) στεριάς, όπου επίσης συμβαίνουν εξαιρετικά σημαντικά πράγματα πέραν των εδώ γελοιοτήτων.

Έτοιμοι για Ζικ-Ζακ λοιπόν!

Σημ. Η εύγλωττη φωτογραφία είναι από την ομώνυμη οδό στην Λεμεσό.