Υπάρχει άραγε αντίστοιχος όρος για το θέατρο, όπως η conceptual cinematography (εννοιολογική κινηματογραφία); Αναρωτιέμαι παρατηρώντας τις φωτογραφίες των ηθοποιών από τη γενική πρόβα της 18ης Ιουνίου 2025 του “Υπό έναν Όρο” στο black box theater “Γραμμές Τέχνης”.
Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα για το θέατρο. Και τα κείμενα του “Υπό ένα Όρο” γράφτηκαν για την τηλεόραση. Όταν τα σκεφτόμουν “έβλεπα” εικόνες. Διότι όταν γράφεις σενάριο στην πραγματικότητα “βλέπεις” με το νου σου την ταινία ή το επεισόδιο.
Γι΄ αυτό ακριβώς υπάρχει και το λεγόμενο storyboard, το οποίο είναι ουσιαστικά ένα οπτικό σχέδιο δράσης για την ταινία. Λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ του σεναρίου και του τελικού αποτελέσματος στην οθόνη. Όταν ο σεναριογράφος συμπίπτει με τον κινηματογραφιστή τα πράγματα είναι ευκολότερα, αφού έχεις και τα δύο στο μυαλό σου.
Αλλά στο θέατρο;
Ωστόσο δεν πρόκειται περί ορισμών. Πρόκειται περί συναισθημάτων. Και ο κριτής είναι ο θεατής.
Η ομάδα των ηθοποιών (με αλφαβητική σειρά):
Χρήστος Αβραντινής, Ελένη Αγγελοπούλου, Νίκος Καλαντζής, Ιωάννα Κατσιγιάννη, Ναταλία Μπεσσαράμπη, Θεόδωρος Σίδερης, Μιχάλης Σμυρλής.
