(Το γνωστό με το άγνωστο – το πραγματικό με το μεταφυσικό)
Αυτή η ταινία (μάλλον meta-documentary) και εξηγώ στο τέλος τον ορισμό, αυτοεκπληρώνεται. Γιατί το γράφω αυτό; Διότι καταδεικνύει πως με ελάχιστα μέσα και με συνδυασμό μόνο των υφισταμένων δεδομένων δύνασαι να “κατασκευάσεις”, να δημιουργήσεις μία παραγωγική “μηχανή”.
Πολλά τα εισαγωγικά, αλλά όλες οι λέξεις γράφονται μεταφορικά.
Όταν επισκέφθηκα το Μουσείο Άλατος στο Μεσολόγγι εντυπωσιάστηκα από αυτά, τα οποία είδα και έμαθα σχετικά με την παραγωγή άλατος. Και αμέσως μου γεννήθηκε η ιδέα της υλοποίησης ενός meta-documentary. Μία επίσκεψη χρειάστηκε, μόλις ένα πρωινό για την κινηματογράφηση. Τόνοι… άλατος και σκέψης για το πώς θα δεθεί η εικόνα με το κείμενο, το οποίο και αυτό έπρεπε να γραφεί και voilà το film.
Όλα ωστόσο τα δεδομένα ήταν εύκολα προσβάσιμα και το κόστος υλοποίησης σε φυσιολογικά πλαίσια (τώρα τι εννοώ ακριβώς με τον όρο φυσιολογικά, νομίζω πως το κατανοείτε).
Έως τώρα “Η Αμάλθεια και το Άλας” έχει επιλεγεί και προβληθεί σε έξι φεστιβάλ αν και δεν έχει λάβει κάποια διάκριση (καλοδεχούμενες και αυτές, αλλά όχι πάντα τόσο σημαντικές, όσο η συμμετοχή στην τελική επιλογή), τρία στην Ινδία, ένα στη Νότιο Κορέα, δύο στην Ελλάδα (το ένα στην Καρδίτσα στο Karditsa International Short Film Festival Opseis ως finalist).
Ειδικά σε αυτό της Νοτίου Κορέας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η επιλογή μεταξύ 626 συμμετοχών από 50 κράτη, διότι το UNICA Korea International Film Festival είναι ένα διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ με στόχο την προώθηση της πολιτιστικής ανταλλαγής μέσω του κινηματογράφου και την ανάδειξη ταινιών, οι οποίες εμπνέουν και εκπαιδεύουν. Η διοργάνωση υποστηρίζεται από την UNICA World Union, έναν διεθνή οργανισμό, ο οποίος ιδρύθηκε το 1931 υπό την αιγίδα της UNESCO προωθώντας την ανάπτυξη του κινηματογράφου σε παγκόσμιο επίπεδο
Ποιο το μήνυμα της ταινίας;
Δεν θα το αποκαλύψω ακριβώς, αλλά το “κάτι” είναι περισσότερο από το “τίποτα”. Και μπορείς να ΚΑΝΕΙΣ “κάτι”, αξιοποιώντας το σχεδόν “τίποτα”.
Σας δημιούργησα μάλλον περισσότερες απορίες από το να σας διαφωτίσω, αλλά εστιάστε στο “κάτι”, το οποίο είναι πολύ- μα πολύ περισσότερο από το “τίποτα”. Και “κάτι” υπάρχει πάντα κάπου γύρω μας, εύκολα διαθέσιμο, αρκεί να… σκεφτούμε πώς θα το αξιοποιήσουμε.
———————
Meta-documentary είναι η μορφή ντοκιμαντέρ, η οποία στοχεύει να υπερβεί την απλή καταγραφή γεγονότων, ενσωματώνοντας φιλοσοφικά, καλλιτεχνικά και εννοιολογικά στοιχεία. Εξετάζονται βαθύτερες έννοιες της πραγματικότητας προκαλώντας τον θεατή να συμμετάσχει ενεργά στην ερμηνεία και κατανόηση του μηνύματος, συνδέοντας το γνωστό με το άγνωστο και το πραγματικό με το μεταφυσικό.
Και επειδή οι ορισμοί… σκοτώνουν, η ουσία είναι μετά τη θέαση του meta-documentary να έχεις αποκομίσει “κάτι” χρήσιμο ή να σε προκαλέσει να σκεφτείς “κάτι” προκειμένου να ωφεληθείς ώστε να βελτιώσεις τη ζωή σου.
