Ίσως η καλύτερη φράση (ατάκα), η οποία ακούγεται σε μία μέτρια –κατά τη γνώμη μου- ταινία κατασκοπίας του 1967 με τίτλο “The Billion Dollar Brain” και σε Ελληνική απόδοση… “Η Μπαλάντα ενός Κατασκόπου”· τώρα από πού κι ως πού προέκυψε ο συγκεκριμένος Ελληνικός τίτλος είναι ζήτημα διερεύνησης… μυστικών υπηρεσιών!
Είναι η τρίτη κατά σειρά ταινία μετά από δύο πολύ καλύτερες με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κέιν ως Χάρρυ Πάλμερ. Οι προηγούμενες παρεμπιπτόντως ήταν οι “The Ipcress File” και “Funeral in Berlin” και διατηρώ τους αρχικούς τίτλους αφού και αυτοί, ειδικά ο δεύτερος παραποιήθηκαν.
Το μεγάλο ατού της ταινίας είναι τα πολύ όμορφα χειμωνιάτικα τοπία και η μουσική της (στο πρώτο σχόλιο) του Richard Rodney Bennett. Πραγματικά ατμοσφαιρική σε μεταφέρει στην εποχή του ψυχρού πολέμου με μία περίεργη νοσταλγία και μυστήριο.
Όσον αφορά τη φράση είναι κρίμα πως σε πολλές περιοχές, όπου χύθηκαν τόσα δάκρυα (στην ταινία αναφέρονταν στη Λετονία), τελικά δεν φύτρωσαν τριαντάφυλλα παρά τσουκνίδες και γαϊδουράγκαθα… Τι να έφταιγε άραγε;
Όπως και να έχει το ζήτημα απολαύστε το soundtrack της ταινίας.
