Υπάρχει μια σκηνή στο Benny Hill Show που, αν την κοιτάξεις προσεκτικά, δεν είναι κωμωδία. Είναι φιλοσοφία σε μεταμφίεση. Ο Benny, ντυμένος… κουνελάκι, εμφανίζεται σε ένα μπαρ γεμάτο μαφιόζους — όχι ανθρώπους, αλλά ρόλους: το πούρο, το ριγέ κοστούμι, το δίχρωμο σκαρπίνι. Είναι μια κοινωνία, η οποία παίζει τον εαυτό της. Μετά το show, τρεις θαυμαστές-μαφιόζοι περιμένουν έξω από το καμαρίνι:
- ο ένας με χρυσάνθεμα
- ο άλλος με κόκκινα τριαντάφυλλα
- και ο γνωστός γεράκος της σειράς… με ένα ματσάκι καρότα (παρακαλώ όχι συσχετισμούς με τον άλλον… γεράκο, χα)!
Το κουνελάκι επιλέγει τα καρότα. Όχι επειδή είναι αστείο. Όχι επειδή είναι παράλογο. Αλλά επειδή είναι αποκαλυπτικό. Σε μια κοινωνία, η οποία προσφέρει εντυπωσιασμούς, συμβολισμούς, επιδείξεις, η αλήθεια εμφανίζεται πάντα με τη μορφή του απλού, του ταπεινού, του “ασήμαντου”. Και τότε καταλαβαίνεις:
Οι άνθρωποι δεν επιλέγουν αυτό, το οποίο φαίνεται πολύτιμο. Επιλέγουν αυτό, το οποίο αναγνωρίζει την ουσία τους.
Το χρυσάνθεμο και το τριαντάφυλλο είναι κοινωνικές χειρονομίες. Το καρότο είναι αναγνώριση. Και όσο κι αν η σκηνή μοιάζει αδύνατη, υπερβολική, σχεδόν καρτουνίστικη…
ΑΥΤΗ είναι η πραγματικότητα: ο κόσμος δεν λειτουργεί με λογική, αλλά με ανταπόκριση. Δεν επιλέγει το “καλύτερο”. Επιλέγει το “δικό του”.
Και μέσα σε αυτό το παράλογο, βρίσκεται η μόνη αλήθεια που δεν αλλάζει:
Η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που προσφέρεις. Είναι αυτό που βρίσκει τον δρόμο να σε επιλέξει.
Σημείωση για την φωτογραφία:
Brazilian playmates at Campus Party Brasil, 2009
This image was originally posted to Flickr by Chris & Diana at https://www.flickr.com/photos/26557831@N05/3220712722. It was reviewed on 27 January 2009 by FlickreviewR and was confirmed to be licensed under the terms of the cc-by-2.0.
Author: Christiano Oliveira
