Σήμερα το πρωί είχα πολλές εργασίες σε υπηρεσίες και γενικώς στην αγορά στο κέντρο της Πάτρας. Η κίνηση για κάποιον λόγο ήταν εξαιρετικά πυκνή και σε κυκλοφορία αυτοκινήτων αλλά και σε πλήθος κόσμου.
Αποτέλεσμα:
Ολοκλήρωσα με μεγάλη ευκολία και σε πολύ καλό κλίμα όλες τις υποθέσεις μου με τις δημόσιες υπηρεσίες. Όπου ήταν να ερωτήσω απλά ακόμα και όσοι περίμεναν (το κοινό εννοώ) με διευκόλυναν.
Μου παραχώρησαν τουλάχιστον πέντε φορές προτεραιότητα με το αυτοκίνητο, αλλά και ως πεζός. Και σε συνθήκες κίνησης. Φυσικά ανταπέδωσα αναλόγως. Λες να σκέφτονται… “τον καημενούλη αφού κρατάει ακόμα το τιμόνι…” Χα!
Συνομίλησα με πολλούς αγνώστους με αφορμή διάφορα τυχαία περιστατικά και όλα με χιούμορ.
Δεν αναφέρω όσους συνάντησα και γνώριζα, διότι εκεί όλα τα προηγούμενα είναι αυτονόητα.
Προφανώς αυτό δημιουργεί μία ανταποδοτική διάθεση, διότι επιδιώκεις ΚΑΙ εσύ να συμμετάσχεις στο “παιγνίδι” αφού αυτό σε ευχαριστεί. Πόσα “στραβόξυλα” τελικά υπάρχουν;
Εστιάζουμε πάρα πολύ στα αρνητικά, ενώ υπάρχουν πάρα πολλές αφορμές για θετικά. Ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, λίγο χιούμορ, προσθέτουν…
Κοινοτοπίες ίσως μου αντιτείνετε. Και λοιπόν; Σήμερα… σήμερα (και πάλι) διαπιστώνω πως υπάρχει βάση για να ανατρέψεις τον Κόσμο.
Ας γίνει ΚΑΙ αύριο. Δεχτείτε τώρα και μερικά λουλούδια!
(Διαβάστε και το προηγούμενο… σήμερα πριν από λίγους μήνες ). Το “σήμερα” είναι διαρκές!
