Μία αριστουργηματική εκτέλεση μίας θεσπέσιας μελωδίας από την σπουδαία Τζένη Βάνου. Ίσως η καλύτερη φωνή… Όλα υπερθετικά εδώ αλλά και λίγα γράφω…
Γιά όσες και όσους “ξέχασαν” ενώ οι άλλοι περίμεναν…
Όμως στη ζωή είσαι μόνος και δεν έχεις καμία δικαιολογία. Και μόνο η συνειδητοποίηση αυτού είναι αρκετή για να λάβεις θάρρος και δύναμη. Προχώρησε λοιπόν, το ταξίδι είναι εμπρός!
Το σχόλιό μου βέβαια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους στίχους του τραγουδιού, αλλά αυτή είναι η υποψία στον καθρέφτη, όπως περιγράφουν οι υπέροχοι στίχοι.
Θα μπορούσα να το ακούω συνεχώς κάθε βράδυ πίνοντας μόνος σε ένα κοσμικό κέντρο της δεκαετίας του 70 περιμένοντας “κάτι”, το οποίο ποτέ δεν ήλθε. Αλλά φεύγοντας θα ήμουν δυνατότερος. Τούτο διότι θα συνειδητοποιούσα πως δεν χρειαζόταν να περιμένω τίποτα και κανέναν. Το να είσαι “μόνος” είναι δύναμις και μόλις το πιστέψεις αυτό θα έχεις πάντα δίπλα σου ανθρώπους.
