“Υπέροχος Καιρός για Υπέροχους Ανθρώπους”

Περπατώντας το πρωί μέσα στη βροχή και αναλογιζόμενος την κατάσταση του καθ’ ενός σκεπτόμουν την συνέχεια του “222”…

Πως θα είναι το 221;

Η ζωή εξ’ ορισμού ενέχει βαθύτατο πόνο. Ο πόνος αυτός είναι καθαρά προσωπικός και μη μεταβιβάσιμος. Ούτε είναι δυνατόν να αξιολογηθεί με αντικειμενικά κριτήρια. Η άνεργη, η οποία ζει στην ανέχεια και δεν μπορεί να θρέψει το παιδί της συγκρίνεται άραγε με την άλλη μάνα, η οποία ήδη το έχασε;

Ο πόνος όμως μπορεί να αξιολογηθεί με δύο κριτήρια:

1. Κανείς δεν είναι τόσο μεγάλος έως ότου έλθει ο επόμενος και
2. Εάν ο προηγούμενος είναι αναστρέψιμος ή μη.

Τι μας απομένει λοιπόν για το επερχόμενο 221;

Να διατηρήσουμε απολύτως τα συστατικά στοιχεία της εννοίας του “Ανθρώπου”. Να μην διολισθήσουμε στον επερχόμενο μεσαίωνα σκέψης και πράξεων ούτε να κρίνουμε κάτι, το οποίο δεν μπορούμε να ελέγξουμε σε μεγάλο βαθμό.

Να συνεχίσουμε έχοντας κατά νου την έννοια της κοινότητας και όχι του ατόμου, διότι μέγιστα εκ των ατομικών προβλημάτων είναι κοινωνικά προβλήματα και όχι προσωπικά.

Να μην μετατραπούμε σε “όντα” αλλά να συνεχίσουμε μέσα σε όλες τις δυσκολίες – αντιξοότητες (και δυστυχώς τραγικότητες) αταλάντευτοι στους υψηλούς μας στόχους.

Τότε ο σημερινός καιρός θα εξακολουθεί να είναι:

“Υπέροχος Καιρός για Υπέροχους Ανθρώπους”.

“Υπέροχος Καιρός για Υπέροχους Ανθρώπους”Περπατώντας το πρωί μέσα στη βροχή και αναλογιζόμενος την κατάσταση του καθ’ …

Δημοσιεύτηκε από Τεύκρος Σακελλαρόπουλος στις Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016