Οι Νέο-Βασιλείς

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά, ούτε καινούργιο φαινόμενο. Ποιοι δεν θυμούνται τα ρομαντικά γεύματα με φόντο την Ακρόπολη τέως και νυν προέδρων ή πρωθυπουργών. Βέβαια τα αεροπλάνα συνέχιζαν και τότε τις υπερ-πτήσεις στο Αιγαίο και η Κύπρος παρέμενε υπό κατοχήν με τους αγνοούμενους της εισβολής άταφους. Αλλά ήταν τα ρομαντικά κεράκια είτε στην Ακρόπολη είτε στον Βόσπορο, τα οποία προσήλκυσαν τόσο πολύ μεγάλη δημοσιότητα και όχι τα στυγνά γεγονότα.
 
Παρακολουθώντας ελάχιστα την τελευταία επίσκεψη, (η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να ασχοληθώ καθόλου) το μόνο, το οποίο μου έρχεται στο νου είναι εάν αξίζει άραγε να πληρώσεις δύο χείριστους και ερασιτέχνες “ξεναγούς” 80-100 δισεκατομμύρια ευρώ (το “δώρο” του 3ου μνημονίου) για μία διήμερη ξενάγηση ενός προεδρικού ζεύγους άλλης χώρας;
 
Διότι πρακτικά ακριβώς αυτό ισχύει.
 
Και βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά, κατά την οποία συμβαίνει αυτό, αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες εάν δεν ήταν γελοίο ήταν τουλάχιστον τραγικό.
 
Όσοι γνωρίζετε ιστορία δεν θα δυσκολευτείτε να αναγνωρίσετε παρόμοιες καταστάσεις μέχρι και το τέλος του Α΄ΠΠ δηλαδή 99 χρόνια ακριβώς πριν.
 
Και ο Α΄ΠΠ, ο οποίος ξεκίνησε μεταξύ αβροτήτων, φιλοφρονήσεων και μοναδικής ευγένειας και στυλ κατέληξε σε μία φοβερή σφαγή νέων ανθρώπων• και όχι μόνον αυτό. Συνέπεια όλων των προηγουμένων ήταν η άνοδος του ναζισμού στην Γερμανία, το Ολοκαύτωμα και η σφαγή των λαών και βεβαίως η μετατροπή της Αμερικής σε υπερ-δύναμη (το τελευταίο δεν το γράφω με αρνητικό πνεύμα, αλλά θα μπορούσε να ήταν στη θέση της η Ευρώπη).
 
Όταν λοιπόν ασχολείται κάποιος με τα φορέματα και τα ονόματα των “επενδυτών”, ας τα έχει πολύ καλά τα προηγούμενα στο μυαλό του.
 
Ας μην ξεχνά μάλιστα, πως οι τότε επενδυτές ήταν οι Κρουπ, οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές όπλων.
 
Τώρα βέβαια η “σφαγή” είναι διαφορετική και λείπει το αίμα, αλλά η σφαγή του ήθους, του πνεύματος και της κοινής λογικής δεν θα αργήσει να οδηγήσει και εκεί.
 
Αναρωτιέμαι, είναι πικρόχολο το σχόλιό μου;
 
Όχι δεν είναι! Διότι σήμερα μετά τα όμορφα (όπως και πριν από 99 χρόνια) επιστρέφει (ποτέ δεν έφυγε) η Ελληνική πραγματικότητα της ραγδαίας φτωχοποίησης και μετατροπής μιας όμορφης Ελλάδας σε κράτος άλλης ηπείρου Τρίτου Κόσμου.
 
Αλλά και στην Ταϊλάνδη ήταν οι χειραψίες και τα γεμάτα νόημα βλέμματα της πολύ όμορφης πρωθυπουργού με τον τότε πρόεδρο της υπερ-δύναμης σε αντίθεση με τις μάλλον πολύ άγριες ματιές της συζύγου του που έγιναν πρωτοσέλιδα και σχολιάστηκαν με τόσο ενδιαφέρον. Και ήταν αυτό το θέμα διεθνώς!
 
Ναι η Ταϊλάνδη όμως είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως στην παιδική πορνεία.