Ο Φρίντμαν έμαθε για ένα μικροσκοπικό κομμάτι άχρηστης γης, όχι περισσότερο από μερικά τετραγωνικά μέτρα, το οποίο ήταν προς πώληση. Βρισκόταν δίπλα στη χωματερή της πόλης και μπορούσε να το αγοράσει μόνο για 75 δολάρια. Πήγε στον Μαξ τον κουνιάδο του και δανείστηκε αυτό το ποσό, υποσχόμενος να αποπληρώσει το δάνειο σε έναν χρόνο.
Με τη γη πλέον δική του και ψάχνοντας τη χωματερή βρήκε διάφορα αντικείμενα, τα οποία σύντομα άρχισε να τα πουλά σε εμπόρους… άχρηστων αντικειμένων. Αμέσως μετά αγόρασε ένα μεγαλύτερο ακίνητο, το οποίο πούλησε με κέρδος. Με τα έσοδα έχτισε δύο μικρές μεζονέτες, τις οποίες πούλησε αμέσως. Τώρα, μόλις έξι μήνες αφότου είχε δανειστεί τα αρχικά 75 δολάρια, το κεφάλαιό του ήταν 100.000 δολάρια.
Στη συνέχεια, ο Φρίντμαν απέκτησε δικαίωμα αγοράς σε ένα μεγάλο προαστιακό οικόπεδο και τριπλασίασε τα χρήματά του. Την τελευταία μέρα του ενδέκατου μήνα από τότε κατά την οποίαν ξεκίνησε την επιχείρησή του με τα άχρηστα αντικείμενα, επένδυσε κάθε δεκάρα του, σχεδόν 12 εκατομμύρια δολάρια, σε ένα πενηνταώροφο κτίριο με εκτιμώμενη αξία 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Αλλά μόλις δύο ώρες αφότου υπογράφηκαν όλα τα έγγραφα και το ανέλαβε, την περιοχή έπληξε ισχυρότατος σεισμός και το κτίριο κατέρρευσε· Καλιφόρνια γαρ.
Ο χρόνος δυστυχώς είχε τελειώσει… Πήγε στον κουνιάδο του. “Λυπάμαι, Μαξ”, του είπε, “αλλά μάλλον δεν είμαι και πολύ επιχειρηματίας. Μόλις έχασα και τα εβδομήντα πέντε δολάρια σου!”
Αν συναντούσατε τον Φρίντμαν τον ενδέκατο μήνα, πριν τον σεισμό, θα τον θεωρούσατε ιδιοφυΐα της επιχειρηματικότητας. Η τραγωδία του είναι ότι δεν απέτυχε, αλλά ότι όλη αυτή η πρόοδος “ακυρώθηκε” από μια και μοναδική στιγμή. Αξιολογούμε ωστόσο τις ζωές μας (και τα έτη μας) με βάση το τελικό αποτέλεσμα, αγνοώντας την πορεία.
Ίσως πολλοί αναγνωρίσατε τηρουμένων των αναλογιών, τους εαυτούς σας…
