Χθες κάτι έψαχνα για τη Βίκυ Βανίτα, άσχετο με αυτό στο οποίο κατέληξα. Τη θυμήθηκα σε μία ταινία, την οποίαν είχα παρακολουθήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια στην τηλεόραση και μου είχε κάνει τότε μεγάλη εντύπωση.
“Ελένη δυό καραφάκια.”
“Έλα να τα πάρεις!”
Είναι η βασική ατάκα της ταινίας, η οποία αναφέρεται στη σεξουαλική ζωή των Ελλήνων της επαρχίας. Δεκαετία του 80 και ο σκηνοθέτης Βασίλης Μπουντούρης σκιαγραφεί με πολύ οξυδέρκεια τα… σεξουαλικά και ερωτικά σε ένα τυπικό χωριό της υπαίθρου. Την αναζήτησα και την εντόπισα στο διαδίκτυο και την παρακολούθησα, με άλλο βλέμμα βέβαια, λόγω ηλικίας και πάλι.
Η πλοκή της ταινίας δεν αφήνει… τίποτα όρθιο (με καλή έννοια). Ό,τι μπορεί να υπάρξει από σεξουαλικής απόψεως το αγγίζει. Αλλά όχι με προκλητικό τρόπο ούτε και με επικριτική ματιά. Περιγράφει πολύ προσεκτικά καταστάσεις, τις οποίες υποψιαζόμαστε πως συμβαίνουν αλλά δεν μπορούμε να τις προσδιορίσουμε σε πραγματικές συνθήκες. Μόνον όταν συμβεί κάποιο γεγονός και αποκαλυφθεί μία ιστορία ή ένα δράμα πίσω από τις πόρτες θα το μάθουμε και θα μείνουμε (υποτίθεται) έκπληκτοι.
Η ταινία δεν είναι πορνό, ούτε κατά διάνοια. Βέβαια όταν την παρακολούθησα πρώτη φορά σίγουρα ήμουν πολύ νεότερος και το περιεχόμενο της ταινίας σαφώς ερεθιστικό, αλλά όχι να προκαλεί. Ο σκηνοθέτης πρόσεξε ιδιαίτερα να σεβαστεί τους ηθοποιούς και τους θεατές παρ΄ όλο που το εγχείρημα μόνο εύκολο δεν ήταν.
Η ταινία τότε με εντυπωσίασε, όπως έγραψα και σήμερα όμως τη θεωρώ εξ΄ ίσου επίκαιρη και ρεαλιστική αν και φαινομενικά αρκετά έχουν αλλάξει. Δεν το πιστεύω αυτό.
Αλλά εκείνο, το οποίο θεωρώ πως έχει αλλάξει είναι το πόσο “θόρυβο” θα προκαλούσε στα κοινωνικά δίκτυα (τότε δεν υπήρχαν), όπου θα γράφονταν άπειρες γνώμες και θα παρακολουθούσαμε μία… Βαλκανιάδα περισπούδαστων αναλύσεων, κοινωνιολογικών μελετών και κάθε είδους σχολίων.
Σου άρεσε παιδάκι μου η ταινία;
Ωραία!
Δεν σου άρεσε;
Και πάλι ωραία!
Εμένα μου άρεσε και πάρα πολύ!
