Δύο Φωτογραφίες – Δύο Κόσμοι

Εντοπίστε τις διαφορές…

Νομίζω έχετε καταλάβει πως δεν συμπαθώ καθόλου τις συναισθηματικές “εκφάνσεις”, οι οποίες κατά καιρούς εμφανίζονται με αφορμή κάποιο τραγικό περιστατικό… Θα έλεγα πως με απωθούν μάλιστα… και ελπίζω να συνεχίζετε να διαβάζετε την αρθρογραφία μου μετά από αυτά… Εξοργίζομαι ιδιαιτέρως και με την επιλεκτική επιλογή θεμάτων… Όλα αυτά αποτελούν υποκρισία. Επιπλέον πάντα έχω στο μυαλό μου το ρητό της… μαφίας: “Οι συναισθηματισμοί είναι για τους μαλ…” και συμφωνώ απόλυτα. Η φιλανθρωπία ας μου επιτρέψετε να μην συγχέεται με την προσωπική στάση προς κάθε έναν άνθρωπο… Στέκομαι όμως σε αυτή την αποτροπιαστική φωτογραφία των δολοφονημένων φοιτητών στην Κένυα… Φυσικά εδώ, όπως και σε εκατοντάδες σημεία του Κόσμου αυτό είναι κάτι… μακρινό και ξένο από την κάθε άλλη… “ανθρωπιστική” κρίση! Αλλά δεν σκοπεύω να χύσω άλλο δηλητήριο, απλώς να επισημάνω μία “μικρή” διαφορά, η οποία μπορεί και να κρίνει το αποτέλεσμα:
Ποια μέθοδος είναι αποτελεσματικότερη;
Η επιλογή της φυσικής εξόντωσης και της τρομοκρατίας του αίματος σε συνδυασμό με την τυφλή πίστη ή η ψυχολογική εξόντωση με την τρομοκρατία του συναισθήματος σε συνδυασμό με την αδρανοποίηση της σκέψης;
Οι δύο κοντινοί μας Κόσμοι (υπάρχουν και…. άλλοι όμως) έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε αυτό το ζήτημα. Έχει πολύ ενδιαφέρον όταν ο ένας χρησιμοποιεί τις μεθόδους του άλλου και υπάρχει αλληλοεμπλοκή… Ποιος δολοφονεί περισσότερους και καλύτερα και τι είδους πόνο προξενεί; Ποιος κερδίζει μακροπρόθεσμα;
Μεταξύ ενός έκφυλου διαφθορέα της ψυχής και του σώματος των αθώων κοριτσιών – φοιτητριών του, όπως ήταν ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ (και όπου “Σαρτ” σκεφθείτε οτιδήποτε σχετικό) και των Ισλαμιστών της αλ-Σεμπάμπ (και όπου “αλ-Σεμπάμπ” αντικαταστήσετε με κάθε τι σχετικό) εντοπίστε τις διαφορές…
Credits φωτογραφιών:
©Sketch of Sartre for the New York Times by Reginald Gray, 1965
©Η σφαγή στο Άγνωστη η πηγή… (από το διαδίκτυο)

Αρχική Δημοσίευση: 5 Απρ. 2015