Τα ασχολίαστα δεν χρειάζεται να τα σχολιάσω. Και φυσικά όλα δηλώνουν το βαθμό πλήρους κατάπτωσης έως γελοιότητας καθώς και ουσιαστικής χρεοκοπίας (δεν εννοώ προφανώς μόνο οικονομικής). Το βασικό ερώτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι ο τρόπος “πτώσης” του συγκεκριμένου καθεστώτος. Πώς θα γίνει και τι θα συμπαρασύρει μαζί του…
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αυτές τις ημέρες υπέπεσε στην αντίληψη μου μία συγκεκριμένη αρθρογραφία (αλλά και ακούσματα) σχετικά με στην 17η Νοεμβρίου 1973. Μία προσπάθεια αποδόμησης […]
Οι άνθρωποι εκνευρίζονται και αρχίζουν να φέρονται άτσαλα, όταν κινδυνεύουν να χάσουν κάτι και ταυτοχρόνως είναι και δειλοί. Πρέπει να ισχύουν και […]
Οι Αυγουστιάτικες νύχτες στην πόλη μου αρέσουν πάρα πολύ. Λιγότερη κίνηση στους δρόμους, καταστήματα, τα οποία άλλες ημέρες του χρόνου σφύζουν από […]
-“Did my poverty help my creativity anyway”? -(Αν με βοήθησε η φτώχεια μου στην δημιουργικότητα μου με κάποιον τρόπο;) -ΝO! (Εμφατικό ΟΧΙ!) […]