Τι βλέπουμε συνήθως σε ένα κλασσικό ντοκιμαντέρ; Μια απλή παράθεση εικόνων ωσάν να ξεφυλλίζουμε ένα περιοδικό. Όμορφες φωτογραφίες που εξάπτουν μεν τη φαντασία, αλλά δεν “εισβάλλουν” στο νου. Ο καλύτερος κατά τη γνώμη μου τρόπος ουσιαστικής προβολής ενός τόπου είναι ένα εννοιολογικό ντοκυμανταίρ (το γράφω με υ και αι, διότι φαίνεται αισθητικά ομορφότερο). Σε αυτό, το κείμενο παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, διότι δένει τις εικόνες μεταξύ τους και μεταδίδει το μήνυμα. Τα λόγια, συνήθως σε μορφή αφήγησης, εκτός από τη χρησιμότητά τους λόγω των πληροφοριών που μεταδίδουν για την ιστορία, τη λαογραφία και άλλων ενδιαφερουσών στοιχείων κάθε τόπου έχουν άλλη μία ωφέλεια: Να μεταδώσουν ένα μήνυμα. Ναι, πάντα πρέπει να υπάρχει ένα μήνυμα, το οποίο να σε βελτιώνει σαν άνθρωπο και ταυτοχρόνως να σε μαθαίνει και “κάτι”. Τότε είναι πραγματικά χρήσιμο και ευχάριστο.
Αυτή είναι η πεμπτουσία του εννοιολογικού ντοκιμαντέρ με την οποία καταπιάνομαι. Μακράν πέραν αυτού, το οποίο ονομάζουμε διαφήμιση και μακράν πέραν μίας ταινίας τεκμηρίωσης.
Συνεπώς πρόκειται για μία σύνθετη καλλιτεχνική δημιουργία, η οποία συνδυάζει κείμενο και κινηματογράφηση. Ποια τεχνικά μέσα θα χρησιμοποιηθούν δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία. Η ουσία του αποτελέσματος είναι το ζητούμενο.
Ένα ντοκιμαντέρ είναι ένα προϊόν, το οποίο καλύπτει μία κοινωνική ανάγκη και με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Πρέπει να ανταποκρίνεται πάντα στις ανάγκες της αγοράς και ως εκ τούτου αποτελεί ένα ισχυρότατο επιχειρηματικό εργαλείο. Εν τέλει πρόκειται για μία επένδυση, η οποία μπορεί να αποφέρει πολλαπλάσια κέρδη σε σχέση με το κόστος του και με όλα τα πλεονεκτήματα ενός άυλου προϊόντος, το οποίο μπορεί πολύ εύκολα να μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο μέσω του διαδικτύου και να διαδοθεί μέσω κάθε κοινωνικής πλατφόρμας.
Το κόστος δημιουργίας είναι σαφώς δύσκολο να υπολογισθεί, διότι η έμπνευση, το περιεχόμενο ενός κειμένου και ο τρόπος μίας κινηματογράφησης είναι μη μετρήσιμα. Εδώ σενάριο και κινηματογράφηση δημιουργούνται μαζί εκ του μηδενός. Στην περίπτωση μίας κινηματογράφησης τελετής ή εκδήλωσης, στην οποία ο κινηματογραφιστής δεν δημιουργεί μόνος του το σενάριο, καταγράφει έτοιμα γεγονότα όσο πιο πιστά γίνεται και γι’ αυτό δίνεται μεγαλύτερη σημασία στην χρήση των καλύτερων μέσων, το κόστος μετριέται πιο εύκολα.
Θα πρέπει ωστόσο να τονίσω πως επειδή πρόκειται για μία πράξη πολιτισμού και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, θα ακούσω ευχαρίστως τις σκέψεις ανθρώπων με αγάπη στον τόπο τους και με κυρίαρχο στόχο την προσφορά, οι οποίοι θέλουν να μεταφέρουν παντού τις εικόνες του, τις ιστορίες του, τα μηνύματα και τα συναισθήματα που απορρέουν μέσα από όλα αυτά. Έτσι αναδεικνύεται καλύτερα ένας τόπος: Να δημιουργεί την επιθυμία σε κάποιον να τον επισκεφτεί. Ή ακόμη και αν το έχει ήδη κάνει, να τον δει με «άλλο μάτι».
Μη διστάσετε λοιπόν. Επικοινωνήστε μαζί μου για να βρούμε το βέλτιστο συνδυασμό.
Παραδείγματα:
Φραντς Λιστ και Achaia Clauss
Ποια η «κρυφή σχέση» του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη με την Achaia Clauss; Η απάντηση στην ταινία μικρού μήκους με τη συμμετοχή και της αγαπημένης μου φίλης Τόνιας (Tonia Rapti).
Η ταινία προβάλλεται συνεχώς στην κάβα Δανιηλίδος και την κατοικία του Γουσταύου Κλάους στην οινοπολιτεία.
Κλικ παρακαλώ στην αφίσα να παρακολουθήσετε την ταινία στο YouTube (ανοίγει σε νέα καρτέλα).
Πρέβεζα: Η Αισιόδοξη Πόλη
(άνοιγμα σε ξεχωριστή καρτέλα στο YouTube)
Η Ομορφιά και Διαφορετικότητα μίας Κατάρρευσης
(άνοιγμα σε ξεχωριστή καρτέλα στο YouTube)
