Δύο Τελευταία Σχόλια για το Μακεδονικό

Τα παρακάτω εκφράζουν (όπως πάντα) εντελώς υποκειμενικές (προσωπικές) απόψεις.

Εάν η φυσιολογική διάρκεια ζωής ενός ανθρώπου είναι τα 107 έτη (πάντα αισιόδοξος), η “ζωή” των κρατών ή εθνών είναι σαφώς πολύ μεγαλύτερη.

Εάν σκεπτόμαστε πως ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ η αποδοχή του όρου “Μακεδονία” σε μία σύνθετη ονομασία αποτελεί μία λύση προκειμένου να κλείσει αυτό το θέμα διαπράττουμε καίριο σφάλμα.

Την δεκαετία του 50 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δέχθηκε με τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου την Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη. Τότε φαινόταν (όπως άκουσα τον ίδιον να παραδέχεται) μία σώφρων (ή συνετή) επιλογή. Ο Καραμανλής έκρινε προφανώς με αυτόν τον τρόπο, πως θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα εθνικά συμφέροντα, διότι δεν μπορώ να σκεφθώ πως είχε κάποιον άλλο στόχο.

Ήταν όμως ολέθριο σφάλμα και σε δύο δεκαετίες οδήγησε στην διχοτόμηση της Κύπρου.

Η Ελλάδα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση, ακόμα και εάν ευθύνεται με την αδιαφορία της για την σημερινή κατάσταση, όπως έγραψα πριν από λίγες ημέρες, να αποδεχθεί τον όρο Μακεδονία στην ονομασία των Σλάβων των Σκοπίων.

Καμία απολύτως παραχώρηση.

Εάν μου αντιτείνετε το γεγονός πως ολόκληρος ο κόσμος έχει αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία ποσώς με απαχολεί. ΕΓΩ (Η Ελλάς δηλαδή) ΔΕΝ τα αναγνωρίζω!

Είδαμε μάλιστα πριν από λίγες εβδομάδες και το θέμα της Ιερουσαλήμ. Σκεφθείτε το Ισραήλ να υπέκυπτε στην ανώμαλη και ανεξήγητη εχθρότητα των υπολοίπων χωρών. Δυστυχώς μεταξύ αυτών και η Ελλάς και η Κύπρος! Ύψιστη αισχύνη!

Εάν η Ελλάδα αποδεχθεί όνομα με τον όρο Μακεδονία, απλούστατα υποθηκεύει την Θεσσαλονίκη στα Σκόπια.

Ίσως σε δύο δεκαετίες, όπως συνέβη και με την Κύπρο ακραίες συνθήκες να οδηγήσουν σε μία… εισβολή των Σκοπίων στην Θεσσαλονίκη (ακραία σενάρια, αλλά τίποτα δεν είναι απίθανο). Τότε, όπως η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο με την νομική κάλυψη της εγγυήτριας δύναμης, όπως η Ελλάδα την είχε αποδεχθεί, κάπως ανάλογα θα μπορούν να ισχυρισθούν οι Σκοπιανοί πως έπραξαν.

Για να απαλύνω κάπως τα δεδομένα και επειδή ακούγονται λέξεις, όπως προδοσία, εθνική μειοδοσία και τα σχετικά, ας θεωρήσω πως οι Ελληνικές κυβερνήσεις κινούνται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και κρίνουν πως πρέπει να το διευθετήσουν με αυτόν τον τρόπο το ζήτημα και εννοώ με τη χρήση του όρου Μακεδονία στην ονομασία.

Αυτό είναι ένα από τα εθνικά ελαττώματα, το οποίο εκδηλώνεται σε όλες τις εκφάνσεις της ιδιωτικής και κατά συνέπεια και εθνικής συμπεριφοράς με την φράση “να τελειώνουμε με αυτό” ή “άντε να το κλείσουμε το θέμα”.

Όχι να ΜΗΝ τελειώνουμε με αυτό, όχι να ΜΗΝ το κλείσουμε το θέμα. Ας υπάρχει. Αύριο, ποιός γνωρίζει τι θα προκύψει; Γιατί να έχουμε απεμπολήσει τα δικαιώματά μας;

Η φοβερή τραγωδία της Κύπρου και όλες οι προηγούμενες μαζί φαίνεται δεν δίδαξαν τίποτα και πως η δήθεν συνετή πολιτική του σήμερα δημιουργεί μία μελλοντική κερκόπορτα.

Αυτή είναι η άποψις μου.