Οι ταινίες με τον James Bond έχουν μία χάρη. Και προσέξτε: σε όλες ισχύει το ίδιο μοτίβο, αυτό της υποκρισίας.
Εξηγούμαι.
Ο Τζέιμς συναντά πάντα τον κακό της υπόθεσης και μεταξύ τους παίζεται ένα παιχνίδι, όπου και οι δύο σκοπεύουν να εξοντώσουν ο ένας τον άλλον, αλλά μέχρι το σημείο εκείνο υποκρίνονται πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Γνωρίζουν και οι δύο πως ο καθένας γνωρίζει τις σκέψεις του άλλου και οι καλύτερες ατάκες λειτουργούν σαν μονομαχία ευγένειας: κανείς δεν λέει καθαρά τι ξέρει, αλλά και οι δύο ξέρουν ότι ο άλλος ξέρει.
Το προηγούμενο ισχύει συχνά και στις καθημερινές… κανονικές μας σχέσεις, χωρίς να είναι κατ’ ανάγκην αυτού του μεγέθους, προφανώς!
Η «Επιχείρηση Κεραυνός» (Thunderball) του 1965 είναι από τις ευφυέστερες της σειράς, με αξιοσημείωτες ατάκες, γεμάτες κυνισμό ή/και χιούμορ.
Σε μία από αυτές ο Bond εισέρχεται στο μπάνιο, όπου στη μπανιέρα βρίσκεται μία από τις σκληρότερες αντιπάλους του, η Fiona Volpe. Του ζητά να της δώσει κάτι να φορέσει και ο Τζέιμς της δίνει τις… παντόφλες της!
Ωστόσο εδώ ο Bond βρίσκει απέναντί του μία γυναίκα η οποία δεν εντυπωσιάζεται από το στυλ του και γι’ αυτό οι σκηνές τους έχουν περισσότερο νεύρο από τα συνηθισμένα φλερτ του.
Και για εμένα η καλύτερη σχέση διαλόγων στην ταινία είναι μεταξύ τους, επειδή η Fiona είναι από τους πρώτους χαρακτήρες της σειράς που του λέει, περίπου: «Ξέρω το κόλπο σου και πάνω μου δεν πιάνει.»
Αυτό κάνει τις σκηνές τους πολύ πιο σύγχρονες απ’ όσο θα περίμενε κανείς από ταινία του 1965.
Η ταινία πάντως δεν δίνει ποτέ την αίσθηση ενός σκηνικού που υποδύεται τις Μπαχάμες. Και αυτό γιατί μεγάλο μέρος της πράγματι κινηματογραφήθηκε εκεί. Έχει την αίσθηση πραγματικού τόπου και αυτό της δίνει εκείνη τη χλιδάτη, ηλιόλουστη υφή του 1965 που δύσκολα αντιγράφεται.
Στη φωτογραφία ένα ενσταντανέ από την ταινία, ενώ στα σχόλια μία μελωδία η οποία παραπέμπει σε εξωτικά μέρη.
