Sweet Charity vs Cabaret

(Η Γλυκιά Τσάριτυ εναντίον του Καμπαρέ)

Χθες το βράδυ είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με το πιο καμπαρέ θα επιλέγαμε προκειμένου να… επενδύαμε τα χρήματά μας…
(Δείτε το σχετικό άρθρο εδώ).

Ωστόσο αυτό μου έδωσε αφορμή για κάποιες σκέψεις και θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Κατ’ αρχήν περί των ταινιών…

Δεν γνωρίζω εάν έχετε ακούσει τον Αμερικάνο χορευτή, χορογράφο, σκηνοθέτη μουσικού θεάτρου, σεναριογράφο, σκηνοθέτη κινηματογράφου και ηθοποιό Bob Fosse, σπουδαίο από κάθε άποψη (τι άλλο άραγε απέμεινε να κάνει);

Και οι δύο προηγούμενες ταινίες και οι… εκδοχές των καμπαρέ είναι δικές του, γιατί ήταν ο ίδιος ο σκηνοθέτης, χορογράφος, κλπ (!) και στις δύο!

Προσέξτε όμως τα ωραία:

Η πρώτη ταινία (Sweet Charity) του 1969 κόστισε 20 εκ. δολάρια και απέφερε κέρδη μόλις 8 με αποτέλεσμα η εταιρεία παραγωγής Universal Pictures σχεδόν να χρεοκοπήσει… Την ταινία αυτή δεν την θυμούνται παρά μόνο για τα εκπληκτικά μουσικοχορευτικά στιγμιότυπά της: τον Big Spender και το σημερινό μας The Rich Man’s Frug. Ωστόσο απέσπασε αρκετά βραβεία.

Η δεύτερη ταινία του (Cabaret) κόστισε μόλις 2,85 εκ δολάρια ενώ απέφερε υπερ-πολλαπλάσια κέρδη 43 εκ. δολαρίων, απέσπασε 8 Oscar και θεωρείται καλλιτεχνικός θησαυρός των Ηνωμένων Πολιτειών από απόψεως πολιτιστικής, καλλιτεχνικής και αισθητικής.

“Ηθικά” Διδάγματα (από έναν άνθρωπο των… καμπαρέ)!:

“Ηθικόν” Δίδαγμα Νο 1: Ο ίδιος ακριβώς άνθρωπος, ο οποίος απέτυχε την πρώτη φορά, μεγαλούργησε την δεύτερη. Μάλιστα η εταιρεία παραγωγής του Cabaret δεν τον επιθυμούσε από τον φόβο της οικονομικής αποτυχίας του Sweet Charity και προτιμούσε είτε τον Joseph Mankiewicz είτε τον Gene Kelly. Ο Fosse επεδίωξε έντονα να αναλάβει ο ίδιος την σκηνοθεσία και κέρδισε την δεύτερη φορά κατά κράτος. Συνεπώς οι αποτυχίες δεν μπορούν να εμποδίσουν κανέναν άξιο άνθρωπο, ο οποίος πιστεύει απόλυτα στον εαυτό του.

“Ηθικόν” Δίδαγμα Νο 2: Αξίζει έπαινος και στους παραγωγούς του Cabaret, οι οποίοι διείδαν τις εξαιρετικές ικανότητες του Fosse και δεν άφησαν τον φόβο του “κακού” παρελθόντος να επικρατήσει. Εμπιστεύθηκαν και κέρδισαν διότι το παρελθόν δεν απετέλεσε κριτήριο για την επιλογή τους στο παρόν. Τελικά κέρδισαν το μέλλον.

“Ηθικόν” Δίδαγμα Νο 3: Το τελικό αποτέλεσμα δεν εξαρτάται από το μέγεθος του προϋπολογισμού. Αντιθέτως με πολύ λιγότερα μέσα και κόστος, μπορεί να επιτευχθούν ασυναγώνιστα αποτελέσματα. Το “μυαλό” και οι “ικανότητες” βλέπετε είναι τεράστιος (αφανής) παράγων σε όλα τα έργα των ανθρώπων. Συνεπώς, όπου ακούτε πολλά νούμερα…

Χθες είχα βέβαια μία περιπαικτική διάθεση και βέβαια δεν αισθανόμουν καλά σε σχέση με το πένθος τμήματος της ανθρωπότητας για την Γαλλία. Τότε όμως συνειδητοποίησα ένα πολύ σημαντικό πράγμα.

Ξέρετε ποιο είναι το αποτελεσματικότερο όπλο;

Η Χαρά της ζωής, το γέλιο και η αισιοδοξία.

Σπουδαίο “Ηθικόν” Δίδαγμα 4: Δημιουργείστε ευτυχισμένους ανθρώπους, αισιόδοξους και χαρούμενους.

Συνεπώς να μην αφήσουμε καμία θλίψη, κανένα θλιβερό γεγονός καμία μιζέρια είτε στην Ελλάδα είτε οπουδήποτε αλλού να καταβάλλει την διάθεσή μας. Είναι η πιο σπουδαία υποχρέωσή μας έναντι της ζωής…

Τέλος, δείτε με προσοχή και απολαύστε το καταπληκτικό video, το οποίο προέρχεται από την πρώτη… “αποτυχημένη” ταινία. Ειλικρινά το θεωρώ από τις κορυφαίες στιγμές του κινηματογράφου από κάθε άποψη και με πολύ μεγάλη χαρά θα ήθελα να το έβλεπα «ζωντανό» στη σκηνή. Σας βάζω ιδέες!

“Ηθικόν” Δίδαγμα Νο 5: Πηγαίνω στο Cabaret για ένα ποτό τώρα!