Mayday – Munich (και όχι μόνον) Disaster

Χθες είδα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον επεισόδιο της σειράς Mayday σχετικά με την καταστροφή της πτήσης 609 της τότε British European Airways στις 10 Φεβρουαρίου 1958 στο Μόναχο… Η καταστροφή έμεινε στην ιστορία διότι επέβαινε η πλέον διάσημη ομάδα ποδοσφαίρου στον Κόσμο η Manchester United και η οποία πρακτικά αποδεκατίστηκε… Όσοι επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα μπορείτε να δείτε τις αναφορές στο διαδίκτυο και στο you tube το ίδιο το επεισόδιο…

Αλλού θα ήθελα να εστιάσω. Σε δύο σημεία κυρίως:
1. Στο γεγονός, πως επρόκειτο για ένα γεγονός λίγα μόλις χρόνια μετά τον πόλεμο (13 χρόνια είναι πολύ λίγα, μετά από αυτού του μεγέθους γεγονότα) και επίσης πως οι εμπλεκόμενοι πιλότοι και ερευνητές ήταν πρώην εμπόλεμοι και το συμβάν έλαβε χώρα στην έδρα του Ναζισμού, στο Μόναχο και
2. Η επιμονή του άτυχου Άγγλου πιλότου, ο οποίος επί 10 και πλέον έτη προσπάθησε να αποδείξει την αθωότητά του (όπως και έγινε τελικά).
Η αιτία της διαμάχης ήταν ή ο πάγος στα φτερά (άρα η ευθύνη βάρυνε τον Άγγλο πιλότο) ή το λασπόχιονο στον διάδρομο, (οπότε η ευθύνη έπεφτε στους Γερμανούς)…
Τελικά αποδείχθηκε η ευθύνη των υπευθύνων του διαδρόμου, (με δόλιο τρόπο απεκρύβησαν τα στοιχεία από τον Γερμανό ερευνητή) αλλά μέχρι τη στιγμή εκείνη ο Άγγλος πιλότος διασύρθηκε, έχασε την θέση του και πέθανε και πολύ νέος…
Για το πρώτο δεν έχω να γράψω πολλά. Απλά σκεφθείτε τη θέση του καθ’ ενός από τους εμπλεκόμενους και τι υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού τους… Σε αυτό το σημείο θυμήθηκα την εξαιρετική ταινία “Η Νύχτα των Στρατηγών”, την οποία επίσης σας συνιστώ ανεπιφύλακτα… (πως διαχειρίζεσαι μία υπόθεση, όταν υπάρχουν σοβαρότατες πολυπλοκότητες αυτού του τύπου)… και
Για το δεύτερο θα κρατήσω μόνο την αφιέρωση του Άγγλου καπετάνιου James Thain στην μοναχοκόρη του στην επίσημη αναφορά της απαλλαγής και αθώωσής του…
“Την διαφορά μεταξύ του δυνατού και του αδύνατου, την κάνει η ανθρώπινη αποφασιστικότητα”…
(Αυτά τα γράφω, διότι η σελίδα μου www.teucris.com έχει υποστεί μία άνευ προηγουμένου δολιοφθορά και είναι εδώ και τρείς ημέρες εκτός λειτουργίας και άγνωστον τι θα προκύψει) και η τελευταία φράση αναδεικνύει την πρόθεσή μου αλλά και για να γλυκάνω λίγο την πίκρα μου σας αφιερώνω το υπέροχο τραγούδι του Antonio Carlos Jobim – Tereza My Love… Παρεμπιπτόντως δεν γνώριζα/γνωρίζω καμία… Τερέζα, (εκτός της Μητέρας και της… κατσαριδούλας), η μουσική του όμως με… απογειώνει, ειδικά το σαξόφωνο!

Αρχική Δημοσίευση: 2 Μαρ. 2015