Airbnb & Φωτοβολταϊκά

Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά τα δύο; Κι όμως έχουν. Αποτελούν δύο περιπτώσεις ευκαιριακών επενδύσεων. Βασίζονται καθαρά σε μία δεδομένη κατάσταση-ανάγκη και είναι άκρως ευαίσθητα, το μεν πρώτο στις τρέχουσες συνθήκες της οικονομίας, το δε δεύτερο στις κρατικές βουλές (επιθυμίες).

Κοινώς και τα δύο μπορεί να σε “πετάξουν” έξω με ζημίες. Διότι ούτε τις συνθήκες της αγοράς μπορείς να εμπιστευθείς αλλά ούτε και το… κράτος (ειδικά το δεύτερο!). Επίσης είναι σχετικά εύκολη, όσον αφορά το αρχικό κεφάλαιο επένδυσης τους η είσοδος. Ένα απλό διαμέρισμα κάπου, μία μικρο-ανακαίνιση και voilà το Airbnb. Τα φωτοβολταϊκά κάτι ανάλογο αλλά περισσότερο σοφιστικέ.

Η ιδέα και το σκεπτικό τους δεν είναι άστοχα, αλλά υπόκεινται σε πολύ μεγάλες διακυμάνσεις. Και πρέπει να είσαι πολύ ταχύς εάν θέλεις πραγματικά να κερδίσεις, να προλάβεις δηλαδή την καλή τους εποχή, προτού αρχίσουν οι αναταράξεις και να αποσβέσεις αφ΄ ενός το κεφάλαιο σου, αφ΄ ετέρου να αποκομίσεις κέρδος.

Το χαρακτηριστικό λοιπόν αυτών των κινήσεων είναι καθαρά η ταχύτητα. Να είσαι από τους πρώτους και να αρπάξεις την ευκαιρία. Από την ώρα κατά την οποίαν διαβάσεις ένα άρθρο σε εφημερίδα ή σε ιστοσελίδα για κάποιο από αυτά ευρίσκεσαι επενδυτικά ήδη στο… παρελθόν. Δεν είσαι οδηγός του λεωφορείου, αλλά επιβάτης. Και πλέον τη διαδρομή δεν την  ορίζεις εσύ, αλλά άλλοι ή ο… δρόμος!

Και την περίοδο του χρηματιστηρίου συνέβη κάτι ανάλογο.

Τώρα βέβαια γιατί τα γράφω αυτά; Θα σας εξηγήσω αμέσως.

Πάντα και σε κάθε κράτος υπάρχει ένα επιρρεπές κοινό σε αυτού του είδους τις επενδύσεις. Το να επενδύσεις στην πλατφόρμα της Airbnb ή στα φωτοβολταϊκά στην πραγματικότητα εμπεριέχει και μία μορφή τόλμης (μην το γελάτε αυτό). Πού είναι το πρόβλημα; Πώς ενώ σε άλλες χώρες οι κυβερνήσεις εκμεταλλεύονται αυτή την έμφυτη τάση των πολιτών τους για κάποιο ρίσκο και την υποστηρίζουν, στην Ελλάδα τη στρέφουν εντός της επικράτειας.

Οι Άγγλοι, όλα αυτά τα στοιχεία τα έστελναν να αποικίσουν και να “γδάρουν” άλλες περιοχές. Και έστελναν μαζί τους και πλοία με στρατεύματα. Φυσικά από τα κλοπιμαία θα εισέπραττε η κυβέρνηση τα πολλαπλάσια και δεν θα τους είχε και μέσα στα πόδια της. Σκεφτείτε τώρα ποια κράτη είναι σήμερα ισχυρά και θα δείτε πώς αυτή την πολιτική ακολούθησαν.

Η Ελλάδα… αυτο-κλέβεται! Το δυναμικό αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να το αξιοποιήσει για πραγματικά καλό σκοπό (με όφελος ωστόσο και για τους άλλους). Έχω γράψει και στο παρελθόν πως ακριβώς από “κάτω” μας υπάρχει ένας απεριόριστος πλούτος. Και δεν εννοώ τα πετρέλαια και όλα τα αληθινά ή φανταστικά, τα οποία κατά καιρούς εμφανίζονται ή ανακαλύπτονται.

Εννοώ την Αφρική, αυτό είναι το “κάτω” μας.

Περισσότερα στη συνέχεια και δεν είναι αυτό, το οποίο ενδεχομένως νομίζετε.

Τέλος Α΄ Μέρους