Φοβού τους… Ποντικούς;

Από την Νίκης κάτω από το Σύνταγμα έστριψα στην αγαπημένη μου οδό της Πλάκας: την οδό Κυδαθηναίων… Μόλις πριν είχα καταφθάσει από την Πάτρα. Δεν πρόλαβα να περπατήσω λίγα μέτρα έχοντας στο νου μου τα αρχοντικά και διέκρινα μία μαρμάρινη πλάκα εντοιχισμένη σε ένα από τα πρώτα κτίσματα με αριθμό μάλιστα το 13:

«ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΣΠ. ΠΑΠΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
1819 – 1898
ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου; Πολύ γνωστό μου όνομα και θυμίζει έντονα… Πάτρα. Αλλά ποια ήταν αυτή αγωνίστρια της Δημοκρατίας, της οποίας ο Δήμος Αθηναίων αφιέρωσε μαρμάρινη πλάκα;

Ομολογώ πως ένοιωσα κάπως άσχημα. Κάτι μου διαφεύγει.
Επιστρέφοντας στην πόλη μου η σκέψη μου στριφογύριζε εκεί. Στο νούμερο 13 της οδού Κυδαθηναίων:

Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου.

Ανοίγω το Λεξικό της Πόλεως των Πατρών του Κωνσταντίνου Τριανταφύλλου και διαβάζω:

Γεννήθηκε στην Πάτρα… Καλά το κατάλαβα! Μία σπουδαία γυναίκα. Δεν θα σας αφηγηθώ περισσότερα (σκοπίμως)!
Έψαξα και σε άλλες πηγές και διάβασα σε ένα άρθρο της Σταματίνας Γκιόλα για τη στάση της κατά τη διάρκεια της Ναυπλιακής Επανάστασης εναντίον του Όθωνα:

{Όταν οι οβίδες και οι σφαίρες του Στρατηγού Χαν έπεφταν γύρω από το σπίτι της αυτή αγέρωχη στεκόταν στον εξώστη. Κι ο Στρατηγός Χαν παλαιός γνώριμος της οικογενείας της και της ιδίας, φοβούμενος μήπως αυτή η σπουδαία γυναίκα φονευθεί της ζήτησε να απομακρυνθεί από την πόλη ή τουλάχιστον να κλειστεί στο σπίτι της.

Και αυτή του απάντησε με το επισκεπτήριο της:

«ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΠΑΠΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Λαμβάνει την τιμήν να ειδοποιήση τον στρατηγό Χαν ότι δεν φοβείται τίποτε άλλο παρά τους ποντικούς»!}

Αλήθεια; Φοβόταν τους… ποντικούς; Χμ…
——————————————————–
Σημείωση: Εξαιρετικά πλούσιες πληροφορίες για το στασιαστικό κίνημα, το οποίο εκδηλώθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1862 κατά του βασιλέως Όθωνα και το οποίο έμεινε στην ιστορία με τον όρο: «Ναυπλιακή Επανάσταση» ή «Ναυπλιακά» μπορείτε να μελετήσετε και στην επίσημη ιστοσελίδα https://nafpliakiepanastasi.com/ (εκτός των βιβλίων προφανώς).

Η Καλλιόπη διαδραμάτισε καθοριστικότατο ρόλο και παρά την αποτυχία του κινήματος, άνοιξε το δρόμο για την έξωση του ηγεμόνα.