Το Πλοίο της Αγάπης

Σήμερα το πρωί άκουσα μία πολύ ωραία έκφραση: “Θα τα καταφέρω!” και όχι από μικρής ηλικίας άτομο. Το απόγευμα τυχαία άκουσα το τραγούδι της εισαγωγής της σειράς “Το Πλοίο της Αγάπης”… Μία ισχυρή δόση νοσταλγίας με κυρίευσε. Στις ηλικίες μεταξύ 20 και 30 πόσο πιο διαφορετικά ήταν. Γιατί; Διότι υπήρχε το “Πλοίο της Αγάπης”! Το πλοίο των ονείρων. Το πλοίο στο οποίο θα ταξιδεύαμε σε τόπους εξωτικούς, θα ερωτευόμαστε, θα χαιρόμαστε αυτό, το οποίο είμαστε πραγματικά! Ακόμα και τα δάκρυα ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, μίας προσμονής, η οποία δεν ερχόταν ποτέ ήταν ΚΑΙ αυτά μέσα στην ψυχολογία μας. Ήταν το ταξίδι.

Στην πορεία το πλοίο της αγάπης μετατράπηκε σε πλοίο του χρήματος. Όχι πώς θα το ερωτευτούμε, αλλά πώς θα το… αγοράσουμε! Και κατόπιν μετατράπηκε σε σχεδία επιβίωσης και πώς θα κρυφτούμε από τα κάθε είδους “δάνεια” της ζωής μας με τα οποία αγοράσαμε το πλοίο και τώρα δεν έχουμε να το αποπληρώσουμε.

Κοιτάζω τον εαυτό μου. Από τα 28 μου τότε στα 58 μου σήμερα μεσολαβούν 30 χρόνια. Όσα η ωφέλιμη ηλικία περίπου ενός πλοίου. Αυτού του πλοίου της αγάπης, το οποίο οδεύει προς τα διαλυτήρια της Τουρκίας ή του Μπαγκλαντές.

Έχει πήξει το κεφάλι μας από κριτικές για τη ζωή μας, από τι κάναμε, από τι λάθη καταλήξαμε εδώ, από δόλιες ενοχές γιατί δεν καθαρίσαμε τον καπετάνιο και να καταλάβουμε το πλοίο. Ωστόσο εμείς προτιμήσαμε να απολαμβάνουμε το αεράκι στις ξαπλώστρες κοιτάζοντας πώς θα προσελκύσουμε την προσοχή μίας γυναίκας μυστήριο, η οποία μας προκαλούσε αναστάτωση και μόνο με την ύπαρξή της (για τους άνδρες) ή το ανάλογο για τις γυναίκες ή και όποιαν ή όποιον άλλο. Κάποιοι τελικά κατέλαβαν το πλοίο και το έριξαν κατόπιν στα βράχια… και απαιτούν τώρα να το πληρώσουμε διότι εμείς απολαμβάναμε την κρουαζιέρα. Σκουπίδια της ζωής, τα οποία θα καταλήξουν με το πλοίο τους στα διαλυτήρια.

Όχι αγαπημένοι φίλες και φίλοι μου! Μην πτοείστε! Προλαβαίνουμε το επόμενο νεότευκτο “Πλοίο της Αγάπης” για τα όσα χρόνια απομένουν! Και για τους νεότερους υπάρχουν πολλά δρομολόγια και κάθε περίοδο του έτους.

Ποτέ δεν είναι αργά, αλλά και ο χρόνος έχει σημασία.