Το Άροτρο και Κάποιες Σκέψεις

Δροσερές Φωτογραφίες από το Οινοποιείο της Achaia Clauss στο Πετρωτό της Πάτρας από το επερχόμενο εννοιολογικό φιλμ με θέμα… (;) αλλά ας το αφήσουμε για μία μικρή προσμονή.

Η καλλιτεχνική δημιουργία και το άροτρο είναι έννοιες συνυφασμένες. Καλλιεργείς! Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ο σπόρος (ιδέα), η οποία φύεται στο έδαφος (στο χαρτί) και με το άροτρο (τη σκέψη) καλλιεργείται και αποδίδει τους καρπούς της. Χρειάζεται όμως και ένα κίνητρο ή μέσον (το άλογο για τη γη, η επιμονή και πειθαρχία για τον άνθρωπο). Και το αποτέλεσμα δεν είναι εξασφαλισμένο. Τεράστιος κόπος αλλά το σταφύλι μπορεί να είναι ξινό. Όλα νομίζουμε πως τα γνωρίζουμε και μπορούμε να τα φτιάξουμε, εκτός από ένα:

Το σπόρο (την ιδέα).

Σπόρο ΔΕΝ μπορούμε να φτιάξουμε, όπως και την ιδέα ΔΕΝ μπορούμε να την ελέγξουμε. Έρχεται-φεύγει, χάνεται  και αφού πιστέψουμε πώς την έχουμε (όπως και το σπόρο) μετά η φοβερά επίπονη διαδικασία, η οποία απαιτεί και όλα τα προηγούμενα…

Και χωρίς άροτρο όμως μπορεί να καλλιεργηθεί η γη και χωρίς άλογο το ίδιο, αμπελώνα όμως δεν φτιάχνεις, αλλά μικρό κήπο μπορείς. Αλλά ο σπόρος είναι σπόρος…  και ο χρόνος είναι χρόνος. Διότι όταν βλέπει κανείς το τελικό αποτέλεσμα πιστεύει πως έγινε σε μία στιγμή, ενώ στην πραγματικότητα ήθελε μία ζωή.