Τι θα Γίνει με τις Παλαιές Πολυκατοικίες;

Ενδιαφέρον ερώτημα και με οικονομικές προεκτάσεις (οσονούπω)!

Η αλήθεια είναι πως ξεχνάμε κάτι πολύ βασικό στα κτίρια (και τα τεχνικά έργα γενικότερα): έχουν (και αυτά) χρόνο ωφέλιμης ζωής. Προσέξτε! Εννοώ ωφέλιμης οικονομικής ζωής ή συγκεκριμένης χρήσης! Οι Πυραμίδες της Γκίζας, ο Παρθενώνας φυσικά και έχουν ξεπεράσει σε απίστευτο βαθμό τον προβλεπόμενο χρόνο ζωής τους, αλλά όχι γα την χρήση, την οποία κατασκευάστηκαν!

Δεν νομίζω ότι οι Φαραώ είχαν στο μυαλό τους τα έσοδα από τον τουρισμό στην Αίγυπτό 8,000 έτη μετά!

Αλλά βέβαια δεν αναφέρομαι σε μνημεία, ούτε σε κτίρια ιδιαιτέρου κάλους, τα οποία είναι διατηρητέα. Αναφέρομαι στις διπλανές πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των άλλων επαρχιακών πόλεων.

Τι θα γίνει με αυτές;

Είναι απλό και υπάρχουν τρεις πιθανές εκδοχές:

  1. Θα κατεδαφισθούν και στην θέση τους θα κατασκευαστούν σύγχρονα κτίρια, άρα λειτουργούν πλέον ως οικόπεδα,
  2. Θα ανα-κατασκευασθούν – ενισχυθούν και θα επεκτείνουν τον χρόνο της ωφέλιμης ζωής τους με νέες χρήσεις και τέλος
  3. Θα εξαρτηθεί από τους …κανονισμούς της δεδομένης χρονικής στιγμής.

Η περίπτωση 3. δεν είναι φανταστική. Ενδέχεται να επιτραπεί λχ η κατασκευή …ουρανοξυστών στην Αττική σε κάποιες περιοχές μακριά από τον βράχο της Ακροπόλεως. Τότε αυτές οι οριοθετημένες περιοχές θα αποκτήσουν μία εντελώς διαφορετική αξία. Από την άλλη σκεφθείτε κάποια οικοδομικά τετράγωνα να απαλλοτριωθούν προκειμένου να μετατραπούν σε χώρους άθλησης.

Μην ξεχνάμε πως μπορεί να τροποποιούνται τα κτίρια, αλλά το κέντρο της πόλης και του ενδιαφέροντος είθισται να …παραμένει στη θέση του! Η πλατεία Συντάγματος, μάλλον δύσκολα θα μετακινηθεί!

Ούτε είναι κριτήριο το ότι το κέντρο έχει υποβαθμιστεί· και λοιπόν; Αναβαθμίστε το!

Παρεμπιπτόντως εάν προσέξετε το που είναι οι ουρανοξύστες στην Νέα Υόρκη και αναρωτηθείτε γιατί δεν είναι και σε άλλες περιοχές η εξήγηση είναι επίσης απλή:

Στα σημεία εκείνα το βραχώδες υπόστρωμα για την θεμελίωση των ουρανοξυστών είναι στο κοντινότερο σημείο από την επιφάνεια. Διότι εάν κατά λάθος (!) θεμελιώσετε έναν ουρανοξύστη σε γαιώδες έδαφος θα είναι ως ένα καρφί με μικρή πίεση πάνω σε πλαστελίνη και ο 100ος όροφος θα γίνει …ισόγειος με 99 υπόγειους!

(Σημ. Θα γράψω σύντομα ένα άρθρο για αυτό το ζήτημα -τις θεμελιώσεις των ουρανοξυστών-, οι οποίες είναι συναρπαστικές, ώστε να βλέπουμε τι κάνουν και οι …»άλλοι»)! 

Για τα προηγούμενα ωστόσο υπάρχει μία δυσκολία: οι ιδιοκτησίες.

Εάν είναι ενός ιδιοκτήτη τότε έχει καλώς. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση 50 διαμερισμάτων με 40 διαφορετικούς ιδιοκτήτες; Αυτό έχει ήδη λυθεί σε έναν βαθμό όσον αφορά το θέμα των ενισχύσεων και νομίζω πως η πλειοψηφία των 3/5 είναι αρκετή, αλλά περί αυτού καλύτερα ας αποφανθούν οι δικηγόροι!

Επανερχόμενος στους κανονισμούς ένα σημείο προσοχής. Αλλάζουν από καιρού εις καιρόν οι συντελεστές δόμησης και η κάλυψη. Συνεπώς ένα παλαιό κτίριο εάν κατεδαφιστεί ίσως δεν μπορεί να αποκτήσει την προηγούμενη επιφάνεια. Αυτό όμως δεν είναι κατ΄ ανάγκην και κακό. “Ουκ εν τω πολλώ το ευ”. Εν τέλει το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό, το οποίο μετράει και οι αποδόσεις. Τα αυτοκίνητα δεν σημαίνει πως πρέπει να …μεγαλώνουν για να γίνονται καλύτερα!

Αλλά ωραία όλα αυτά! Έχουν νόημα; Αξίζει κάποια σκέψη ή η είσπραξη ταλαίπωρων ενοικίων είναι αρκετή να μας απαγορεύει κάθε άλλη προοπτική;

Οι τακτικοί αναγνώστες της σελίδας ήδη γνωρίζουν την απάντηση μου.

Θυμηθείτε την απάντηση του Steve Jobs όταν ερωτήθηκε σε e-mail εάν θα συνεχίζει να υποστηρίζει τα παλαιοτέρα προϊόντα της Apple:

-“Φυσικά και ΟΧΙ!”…

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία. Οι Ρωμαίοι το έλεγαν διαφορετικά:

non progredi est regredi”, το οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ σημαίνει:

“εάν δεν προχωράς εμπρός είναι ως εάν πηγαίνεις πίσω”…

Εμπρός λοιπόν… Πεδίο λαμπρό ανοίγεται…