Σχόλιο για τις Φυσικές Καταστροφές

Όταν σχεδιάζεις ένα έργο, λαμβάνεις υπ΄ όψιν σου τη χειρότερη εκδοχή, η οποία θεωρητικά εμφανίζεται μία φορά στα 50 ή 100 έτη. Ένα φράγμα το σχεδιάζεις, λοιπόν για να αντιμετωπίσει τη χειρότερη πλημμύρα (τα γράφω απλά), η οποία θα εμφανισθεί μία φορά σε 50 χρόνια. Εάν το σχεδιάσεις για την πλημμύρα, η οποία συμβαίνει μία φορά στα 1000 χρόνια, τότε δεν κατασκευάζεις έργο, αλλάζεις το… περιβάλλον σου. Για δε το κόστος δεν το συζητώ καθόλου.

Το ένα είναι αυτό.

Το άλλο έχει να κάνει με τις έμμεσες συνέπειες του έργου. Κατασκευάζεις ένα έργο, όπως έναν  δρόμο τέλειο και ωραίο αλλά “ξεχνάς” να εκτιμήσεις τι θα συμβεί με το νερό μιας εξαιρετικά δυνατής καταιγίδας. Ο δρόμος σου θα λειτουργεί, αλλά θα πλημμυρίσει ολόκληρη η γύρω περιοχή. Άρα ένα έργο είναι πολυδιάστατο όσον αφορά τη λειτουργία του και δεν είναι χωρίς συνέπειες. Πολλές φορές ωστόσο ΚΑΙ αυτό είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί εκ των προτέρων.

Η τελευταία εκδοχή είναι πως αδιαφορείς πλήρως για όλα τα προηγούμενα και επεμβαίνεις στη λειτουργία της φύσης με τον χειρότερο τρόπο. Πολλές πλημμύρες, μια και αναφέρομαι σε αυτό το θέμα προκύπτουν διότι έφραξες τη φυσική ροή διαφυγής –χιλιετιών- του νερού κτίζοντας πολιτείες και παλάτια. Αλλά και μικρότερες φαινομενικά ασήμαντες παρεμβάσεις σε συνδυασμό με έντονα φυσικά φαινόμενα καταλήγουν άσχημα.

Συνεπώς κάθε φορά πρέπει να εξετάσεις τι από τα τρία προηγούμενα ισχύει:

Α. Ένα πραγματικά ακραίο φυσικό φαινόμενο πέραν των προδιαγραφών σχεδιασμού;

Β. Ένα έργο σωστά σχεδιασμένο στο οποίο όμως δεν ελήφθησαν υπ΄ όψιν (ή δεν μπορούσαν να προβλεφθούν) οι παράπλευρες συνέπειες (άρα τελικά θεωρείται ή όχι σωστό) και τέλος,

Γ. Ένας βιασμός της φύσης.

Θα προσθέσετε σε όλα τα προηγούμενα και ειδικά στο Γ. και τις κοινωνικές συνθήκες και ό,τι αυτό συνεπάγεται σε σχέση με τις κυβερνήσεις και τα συγκεκριμένα δεδομένα. Εάν υπάρχει και ένας ασυνείδητος παλιάνθρωπος στη μέση, τότε οι συνέπειες πολλαπλασιάζονται. Προφανώς την ώρα κατά, την οποία συμβαίνουν αξιολογείται και η ικανότητα ή αδιαφορία εκείνων, οι  οποίοι έτυχε να είναι τη δεδομένη στιγμή σε θέση να τις αντιμετωπίσουν.

Τα φυσικά φαινόμενα δεν αποτελούν παρά τη λειτουργία της φύσης, όπως είναι. Μετατρέπονται σε φυσικές καταστροφές μόνο όταν επηρεάζουν δυσμενώς τη ζωή των ανθρώπων. Η λέξη για την αξιολόγηση τους πρέπει να είναι κατά βάση η λέξη: σύνεση.