Πρωθυπουργοί After (Μετά)

Είναι αλήθεια πως η Ευρώπη αρχίζει να αποκτά ένα νέο “είδος” ολιγομελούς κοινωνικής τάξης: νέους ηλικιακά πρώην Προέδρους ή Πρωθυπουργούς! Πού είναι το κακό; Πουθενά, δεν το αναφέρω για κάτι τέτοιο. Απλώς υπάρχει μία αξιοσημείωτη ιδιαιτερότητα εδώ: νέοι άνθρωποι, οι οποίοι κατέλαβαν με όποιον τρόπο αλλά πάντα με εκλογές το σημαντικότερο και ισχυρότερο αξίωμα της χώρας τους και κατόπιν επανέρχονται στις τάξεις της κοινωνίας ως απλοί… θνητοί.

Και εδώ ακριβώς κρύβεται το θέμα. Πώς δεν είναι τόσο θνητοί, όσο οι υπόλοιποι, αλλά είναι γνωστοί σε όλους ενώ ο λόγος τους μπορεί να ακουστεί και να επηρεάσει. Και εάν δεν υπάρχει ή δεν διαφαίνεται μία επιστροφή στο πολιτικά ανώτερο αξίωμα τα πράγματα είναι δύσκολα.

Διάβασα, κάτι για το οποίο είχα γράψει στο παρελθόν, πως ο πρώην Πρωθυπουργός της Αυστρίας μόλις 36 ετών προσελήφθη από τον Πίτερ Τιλ, συνιδρυτή της PayPal με τον Ίλον Μασκ και ικανότατο επιχειρηματία έναντι 500,000 ευρώ ετησίως! Σύμφωνοι, το ποσό είναι σημαντικό μόνο πως από την απόλυτη εξουσία ενός Πρωθυπουργού και μάλιστα ενός κράτους όπως η Αυστρία θα μετατραπεί σε υπάλληλο ενός άλλου. Μην υποτιμάτε την ψυχολογία. Όταν έχεις μάθει από ενωρίς να δίνεις εντολές δεν είναι καθόλου εύκολο να τις δέχεσαι.

Πολλοί άλλοι θα ευρεθούν στη θέση του, διότι είναι νέοι ακόμα και δεν μπορεί ένας άνθρωπος να αποσυρθεί από τη ζωή στα 50 του. Και με μία ψυχολογία αυτής της μορφής αλλά και άμεση πρόσβαση στο κοινό δεν είμαι βέβαιος πως οι συμβουλές τους θα είναι προς την πλευρά της σωφροσύνης…

Το ζήτημα αυτό το είχαν σοφά (χα) επιλύσει οι τύραννοι, οι δικτάτορες, οι βασιλείς, οι σουλτάνοι, οι τσάροι και όλοι της συνομοταξίας αυτής με την κληρονομικότητα. Οπότε η μόνη λύση για τους άλλους φιλόδοξους ήταν η βίαιη ανατροπή τους και όχι οι εκλογές! Οι τελευταίοι ήταν συνήθως ή… καθάρματα ή παλικάρια! Και πάντως σίγουρα ΔΕΝ θα πήγαιναν να εργαστούν για κανέναν Τιλ της εποχής τους!