Προσοχή στις «Φωτεινές» Μυτούλες!

Το γνωστό μας τραγουδάκι «Ρούντολφ το Ελαφάκι» εκτός από το να το ακούμε μερικές δεκάδες χιλιάδες φορές κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων (και να μας τη… δίνει που και που) κρύβει μέσα του μία πολύ σπουδαία (οικονομική και απίστευτα εύστροφη) ιστορία.

Δημιουργήθηκε ως ιστορία το 1939 από τον Εβραϊκής καταγωγής Robert L. May κατόπιν ανάθεσης σε αυτόν, της γνωστής σειράς των εμπορικών καταστημάτων του Σικάγου Montgomery Ward, προκειμένου να διανέμει το δικό της φυλλάδιο την περίοδο των Χριστουγέννων και να μην αγοράζει από τρίτους διάφορα έντυπα. (Την πρόλαβα την αλυσίδα στο Σικάγο με την αρχική της μορφή προτού χρεοκοπήσει το 1990 και αναδιαρθρωθεί)…

Η οικογένεια του Robert L. May είχε καταστραφεί εντελώς από την κρίση στις Η.Π.Α. του 1929 και ο ίδιος αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Σικάγο (από την Νέα Υόρκη) ως χαμηλόβαθμος υπάλληλος (advertising copywriter) –δεν μπορώ να το αποδώσω μεταφραστικά ακριβώς, οπότε το αφήνω ως έχει- της εν λόγω εταιρείας.

Ωστόσο του ανατέθηκε το έργο της δημιουργίας μίας κατάλληλης ιστορίας για παιδιά με ζωάκια για τα Χριστούγεννα. Οι λεπτομέρειες εδώ είναι πάρα πολλές αλλά δεν θα επεκταθώ. Θα σημειώσω μόνο πως η «κόκκινη» μύτη παραλληλιζόταν με τους αλκοολικούς και τους χρόνια εθισμένους (ακόμα και τώρα) και αρχικά αρνήθηκαν την ιδέα ενός ελαφιού με «φωσφορίζουσα» κόκκινη μύτη. Μεγάλο ρόλο στην σύλληψη της ιδέας έπαιξε και η ιδέα της επίσης (Εβραίας) γυναίκας του May, της Evelyn, η οποία για κάποιο σωματικό της ελάττωμα είχε δεχθεί σφοδρά πειράγματα όταν ήταν μικρή στο σχολείο (όπως ο Ρούντολφ το ελαφάκι). Ωστόσο ο αρχι-σχεδιαστής της εταιρείας Denver Gillen πείστηκε από τον May και δέχτηκε.

Η αρχική σκέψη περί του ονόματος ήταν «Rollo» or «Reginald» και όχι “Rudolf”…

Τα δικαιώματα της τα κατείχε η εταιρεία, αλλά ο φωτεινός (και πολύ σπουδαίος) πρόεδρος της, ο Sewell Avery τα μεταβίβασε “free and clear” στον May. Μόλις η ιστορία απέκτησε λόγια το 1946 έγινε τεράστια εμπορική επιτυχία, (κινούμενα σχέδια και ταινία), η οποία διαρκεί έως τώρα και θα διαρκεί για πολλά ακόμα χρόνια…

Τώρα που θα ακούσετε πάλι για χιλιοστή φορά το Ρούντολφ το ελαφάκι από τα μεγάφωνα της πόλης σας αναλογιστείτε πως κρύβεται μία τεράστια ιστορία «μεγάλων» και «φωτεινών» στο Πνεύμα ανθρώπων, οι οποίοι ανεδείχθησαν μέσα από τις πλέον ζοφερές σελίδες της κρίσης του 1929… και του σωματικού ελαττώματος μίας γυναίκας…

Η παρακάτω ταινία κινουμένων σχεδίων (την οποία σας συνιστώ να δείτε) είναι από το 1944, όταν ακόμα μαινόταν ο Β΄Π.Π.

Ξανα-σκεφθείτε σήμερα πως ο «Ρούντολφ» γεννήθηκε στο μυαλό ενός κατεστραμμένου οικονομικά ανθρώπου, από τις κακές μνήμες μίας σωματικά μειονεκτούσας γυναίκας και πως τα παιδάκια του 1944, τα οποία παρακολουθούσαν την παρακάτω ταινία ίσως είχαν χάσει τον πατέρα τους στα πεδία των μαχών της Ευρώπης ή στον απέραντο Ειρηνικό Ωκεανό.

Τώρα ελεύθερα μπορούμε να υποπέσουμε στην λεγόμενη Χριστουγεννιάτικη κατάθλιψη… να κλάψουμε για τα άθλια οικονομικά μας, το μνημόνιο και το τι μας περιμένει το 2016…

Η μικρή ταινία ευρίσκεται στο σύνδεσμο:

yt-brand-standard-logo-75px