Περί της Αναβλητικότητας…

(Procrastination)

Όσοι ασχολούνται με “εγκεφαλικές” διεργασίες αντιμετωπίζουν πολύ συχνά (μάλλον πάρα πολύ συχνά) το εξοργιστικό συναίσθημα της “αναβλητικότητας”. Η αναβλητικότητα ταλαιπωρεί κυρίως όσες/ους ασχολούνται με πνευματικές και δημιουργικές εργασίες και όχι με χειρωνακτικές ή εργασίες ρουτίνας…

10 φορές έλεγχος των e-mails, ξανά στο Face book μήπως κάποιος φίλος σχολίασε ή έκανε like σε κάποια ανάρτησή μας κ.ο.κ. Τελικά περνά η ώρα, η ημέρα, οι ημέρες ίσως και οι μήνες και δεν έχουμε κάνει τίποτα… Ούτε μια γραμμή στο χαρτί (εννοώ στον υπολογιστή), ούτε ένα μέτρο φιλμ (θεωρητικά)…

Τότε αρχίζουν οι φοβερές… τύψεις!

Ξέρετε η λέξη procrastination προέρχεται από την Λατινική λέξη cras (αύριο), η ετοιμολογία της ακριβώς: pro- «προς τα εμπρός» + crastinus «ανήκων ες αύριον,» από το cras «αύριο».

Τι κάνουμε τότε;

Χμ… Λοιπόν η απάντηση είναι πολύ απλή και θα με… ευγνωμονείτε για αυτή, οι συμπάσχοντες (διότι φυσικά και δεν εξαιρούμαι του κανόνα):

Μετατρέπουμε τη λέξη procrastination σε… rehearsal (πρόβα, δοκιμή, προετοιμασία). Η πνευματική δημιουργική εργασία απαιτεί φοβερή προετοιμασία και πρώτα ένα άρθρο, ένα βιβλίο, ένα σενάριο ολοκληρώνεται στο μυαλό μας και κατόπιν απλά… εκτελείται. Είναι όπως οι… ουρανοξύστες και γενικά οι μεγάλες μεταλλικές κατασκευές. Συναρμολογούνται σε λίγους μήνες, αφού όμως έχουν προηγηθεί δύο-τρία χρόνια μελετών και κατασκευής των επί μέρους μελών τους.

Συνεπώς εάν απόψε επιθυμείτε να εργαστείτε, κλείστε τα όλα και ακούστε ένα πολύ ωραίο τραγούδι της Amy Winehouse,  ώστε… αύριο να.. ξεκινήσετε! Ο τίτλος του τραγουδιού;

Procrastination!!!

Καλό σας (αναβλητικό) βράδυ!