Ο Μύθος των Προσωπικών Δεδομένων

Τα προσωπικά δεδομένα είναι ένας μύθος. Ποτέ δεν ίσχυε κάτι τέτοιο. Άλλαξε μόνο ο τεχνικός τρόπος διακίνησης και χρήσης τους.

Χρησιμοποιήθηκαν υποτίθεται τα στοιχεία 50 εκατομμυρίων χρηστών του Facebook προκειμένου να επηρεαστούν οι κάτοχοι τους στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α..

Να σας υπενθυμίσω πως στην Ελλάδα μετά τον Β΄ΠΠ και μέχρι το 1981 ίσχυαν τα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων. Η Ελληνική Αστυνομία γνώριζε με εξαιρετική λεπτομέρεια τι πρέσβευε κάθε πολίτης και εάν είχε και περισσότερη διάθεση έστελνε και κάποιο στέλεχος της είτε να αλιεύσει περισσότερα είτε να ασκήσει επιρροή.

Νωρίτερα ανάλογα ίσχυαν με την χωροφυλακή και τους κοτζαμπάσηδες στην μετα-επαναστατική Ελλάδα.

Ρωτήστε με για τα προηγούμενα, διότι ο πατέρας μου είχε την κακή συνήθεια να καταγράφει τα πάντα και οι ιστορίες είναι τόσο πραγματικές και αληθινές.

Αντί για κατευθυνόμενη ηλεκτρονική διαφήμιση, όπως συμβαίνει τώρα ερχόταν ζωντανός άνθρωπος με στολή και σε… “έπειθε” με πειστικότερους ή αποτελεσματικότερους τρόπους. Θυμάμαι κι εγώ τις “φιλικές επισκέψεις” την περίοδο της χούντας.

Και εάν δεν πειθόσουν υπήρχαν και “άλλα” μέσα. Νομίζω μακράν πολύ περισσότερο προχωρημένοι τρόποι, από το να ελέγχουν εάν κάνεις like στην ανάρτηση ενός στελέχους υποψηφίου ή αναρτάς φωτογραφίες με γατάκια.

Εάν μία καπνοβιομηχανία τα κανόνιζε θα μάθαινε εάν καπνίζεις και ποια μάρκα καπνίζεις. Αλλά τότε προείχαν οι πολιτικές πεποιθήσεις.

Αλλά και όλα τα προηγούμενα είναι τεράστιες ανοησίες και αναφέρομαι στην σύγχρονη εκδοχή των προσωπικών δεδομένων.

Ενοχλείσαι από ένα spam ηλεκτρονικό διαφημιστικό μήνυμα και αυτό αποτελεί θανάσιμη παραβίαση των προσωπικών δεδομένων σου, ενώ δεν σε ενοχλεί η βάναυση και απροκάλυπτη προσβολή της προσωπικότητας και της νοημοσύνης σου από την αλητεία των πολιτικών, το φακέλωμα στον Τειρεσία, των εισπρακτικών εταιρειών, ούτε και κάθε κυβέρνησης διαπλοκής, απατεώνων, κλεπτών και κάθε είδους.

Και μία μικρή υποκρισία: οι λίστες με τους καταθέτες τραπεζών του εξωτερικού, όλες προϊόντα υποκλοπής επίορκων υπαλλήλων εταιριών και οργανισμών δεν ενοχλούν, διότι εκεί προβλέπει καλό γεύμα… Κλοπή προσωπικών δεδομένων είναι ΚΑΙ αυτό.

Αυτά περί των προσωπικών δεδομένων.

Σημείωση: τα γεγονότα σχετικά με την Cambridge Analytica έχουν, ως είθισται διαστρεβλωθεί. Δεν εκλάπησαν από το Facebook δεδομένα χρηστών. Απλά κάποιος ικανότατος ερευνητής κατάφερε να δημιουργήσει μία εφαρμογή, η οποία μπορούσε να συσχετίσει την συμπεριφορά μας στο κοινωνικό δίκτυο με την προσωπικότητά μας. Αυτό είναι ευφυΐα όχι κλοπή…

Και κυρίως ας μην ξεχνάμε, πως ΕΜΕΙΣ τα παρεχουμε τα δεδομένα μας και ΕΜΕΙΣ χρησιμοποιούμε το Facebook με την θέλησή μας.