Οι Διασημότητες της Πεντάρας

Ένα φαινόμενο, το οποίο νομίζω δεν υπήρχε στο παρελθόν αφορά τη διασημότητα. Μπορεί να είσαι πλέον διάσημος, απλούστατα γιατί είσαι ευρέως γνωστός και χωρίς κανένα άλλον λόγο. Μία τηλεοπτική προσωπικότητα πολύ συχνά δεν κατέχει κανένα άλλο ταλέντο, παρά ένα ετοιμόλογο πνεύμα εμπρός σε μία κάμερα.

Ακόμα χειρότερο το γεγονός πως διάσημος είναι ένας πολιτικός ή πρωθυπουργός επειδή επιλέχθηκε από τον αρχηγό του για κάποιον λόγο σε μία θέση. Και το τραγικό είναι πως η διασημότητα στην εποχή μας ξεκλειδώνει την δυσκολότερη κλειδαριά:

Την  ά δ ε ι α  επικοινωνίας με το κοινό. Αυτή η “άδεια” είναι η ισχυρότερη εξουσία της εποχής μας και για την οποίαν σφάζονται παλικάρια στις ποδιές των καναλιών και των κάθε λογής μέσων ενημέρωσης (και κοινωνικών δικτύων).

Εάν καταφέρεις να πλησιάσεις και να χαστουκίσεις τη βασίλισσα της Αγγλίας και κατόπιν δημιουργήσεις ένα κανάλι στο YouTube έγινες διάσημος. Και μπορείς να λες ό,τι θέλεις και κυρίως να ακούγεσαι από εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς να έχεις να δώσεις τίποτα. Αντιθέτως παίρνεις από όλους τους κακόμοιρους, οι οποίοι σε ακολουθούν. Άδεια επικοινωνίας με το κοινό αποκτάς και όταν αγοράσεις μία ποδοσφαιρική ομάδα. Αντί για likes εκεί έχεις οπαδούς –και σε πληρώνουν επιπλέον, με την αγορά του εισιτηρίου-.

Κατανοείτε τώρα το λόγο, όπου για ολόκληρο το μοναδικό σιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδος δόθηκαν μόλις 40 εκ. ευρώ, ενώ για μία (από τις τέσσερεις) τηλεοπτικές άδειες 70 εκ. Στη δεύτερη περίπτωση έχεις την ευχέρεια να επικοινωνήσεις με όλους –και να τους πουλήσεις και ό,τι θέλεις- ενώ στην πρώτη απλά τους μεταφέρεις (ούτε καν και όλους).

Η κοπιώδης και πολύχρονη προσπάθεια και σε οποιοδήποτε χώρο δε φέρνει καθόλου εύκολα αποτελέσματα ούτε και φήμη. Ακόμα και στο χώρο του μόντελινγκ αρκεί να εμφανισθείς σε μία τηλεοπτική εκπομπή και να γίνεις “μοντέλο”, έστω και για λίγο, ενώ στην πραγματικότητα απαιτείται να αφιερώσεις τεράστιο κόπο και χρόνο για τον ίδιο λόγο.

Και το χειρότερο όλων είναι πως οι διασημότητες της πεντάρας διαμορφώνουν και πολίτες ακόμα χειρότερους. Και ο χορός καλά κρατεί.