Οι Απίστευτες Ψευδαισθήσεις της “Ελληνικής Κρίσης” (1ο Μέρος)

& Τρόποι Αντιμετώπισης (Μέρος 2ο) -οσονούπω- 

Η περιβόητη και παράλογη αυτή κρίση εκτός της πλήρους ασάφειας και αδυναμίας εξήγησης της εμπεριέχει εγγενώς μία σειρά από απίστευτες ψευδαισθήσεις.

Είναι γνωστό ωστόσο, πως ακόμα και οι καλύτεροι κολυμβητές εάν βρεθούν στον Τιτανικό δεν έχουν περισσότερες πιθανότητες να σωθούν εάν βρεθούν στα παγωμένα νερά του Β. Ατλαντικού. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν δυνατότητες ούτε και για την κάλυψη των βασικότερων αναγκών μας, δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από τις πραγματικές αιτίες. Μόνο και μόνον τότε έχουμε δυνατότητα απεγκλωβισμού από αυτή την παράλογη κατάσταση, όταν αντιλαμβανόμαστε και εξηγούμε σωστά το περιβάλλον μας. Τονίζω και πάλι πως εδώ ζω και αντιμετωπίζω ακριβώς τις ίδιες φοβερές δυσκολίες επιβίωσης, όπως η συντριπτική πλειοψηφία. Δεν έχω …ψευδαισθήσεις… Αλλά δεν έχω απολύτως καμία διάθεση να αφεθώ στην ροή των γεγονότων, αδρανής και παρατηρητής…

Ας δούμε όμως μερικές απίστευτες ψευδαισθήσεις… και τον τρόπο επαναφοράς στην πραγματικότητα!

1. Η “Απατηλή” Μείωση της Αξίας των Ακινήτων

Αυτή είναι μία από τις χειρότερες ψευδείς συνέπειες και λάθος αντιλήψεις. Η αξία ενός ακινήτου παραμένει αμετάβλητη. Η ανταλλακτική του αξία, (η οποία μεταφράζεται σε λογιστική τιμή) μεταβάλλεται. Αυτό ισχύει για κάθε υλικό αγαθό. Μόνο πολύ μεγάλες μεταβολές μπορούν να τροποποιήσουν τα δεδομένα. Ένα ξενοδοχείο στην Αμμόχωστο στο κύμα σαν ακίνητο ποτέ δεν έπαψε να είναι τεράστιας αξίας. Με την κατοχή της Τουρκίας δεν έχει νόημα να συζητάμε τίποτα.

Το εάν ένα αυτοκίνητο είναι κορυφαίο, αλλά λόγω κυβισμού σήμερα δεν μπορεί να πωληθεί, δεν σημαίνει ότι το αυτοκίνητο είναι μηδενικής αξίας. “Ανταλλακτική” αξία δεν έχει.

Είναι θέμα αναγκών της δεδομένης χρονικής στιγμής και φυσικά ένα καρβέλι αξίζει πολύ περισσότερο σε περιόδους πείνας από μία ράβδο χρυσού. Αυτό είναι προφανές.

Συνεπώς τα Ελληνικά Ακίνητα δεν έπαψαν να είναι αυτό, το οποίο είναι.

Μην υποτιμάτε και υποβαθμίζετε λοιπόν οι ίδιοι την περιουσία σας…

Τρόπος Αντιμετώπισης: Μέρος 2ο

2. Η Κυκλοφορία Χρήματος

Όπως πολλές φορές έχω γράψει μία βασικότατη αιτία αυτής της κρίσης είναι η μετατροπή στην οικονομική μας ζωή του χρήματος σαν έννοια, από ανταλλακτική απόδειξη σε προϊόν. Το χρήμα εφευρέθηκε για πρακτικούς λόγους και αντιπροσωπεύει κάποια πραγματική αξία (ακόμα και ψυχολογική). Αυτό το οποίο συμβαίνει αυτή τη στιγμή έχει μετατρέψει στην ψυχολογία την ανταλλακτική αξία του χρήματος σε … «ντομάτες»… Είναι αδιανόητο αυτό,  και οδηγεί σε πλήρη αδρανοποίηση των δυνάμεων μας. Ένας καλός ιατρός, παραμένει το ίδιο είτε με χρήματα είτε χωρίς. Εάν η υπηρεσία του είναι ανταλλάξιμη μπορεί ενδεχομένως να συσσωρεύσει χρήματα λόγω όμως αυτής ακριβώς της ιδιότητας του, όχι όμως γιατί μαζεύει τα χρήματα σαν μαρούλια από τον κήπο του…

Συνεπώς “χρήματα …υπάρχουν” (!) και όσο και εάν αυτή η έκφραση αποτελεί αντικείμενο χλευασμού είναι η αλήθεια. Ανταλλακτικά χαρτιά ίσως όχι τόσα πολλά, αλλά οι δυνάμεις δημιουργίας τους σαφώς και ναι!

Τρόπος Αντιμετώπισης: Μέρος 2ο

3. Η Μεγιστοποίηση της Σπουδαιότητας των Τραπεζών

Άμεση απόρροια των προηγουμένων είναι η μεγιστοποίηση της αξίας των Τραπεζών, οι οποίες ελέγχουν το χρήμα ως προϊόν μάλλον παρά ως ανταλλακτική αξία. Χαρακτηριστικό της τεράστιας ψευδαίσθησης είναι πως όταν υποθηκεύετε ένα ακίνητο με μία συγκεκριμένη λογιστική αξία, οποιαδήποτε μεταβολή της θα έπρεπε να αντανακλάται και στο ύψος του δανείου (και την δόση προφανώς). Αυτό δεν συμβαίνει και αποτελεί ένα από τα μυστήρια της τραπεζικής λογικής.

Οι Τράπεζες από την άλλη πλευρά δεν αποτελούν δημιουργούς χρήματος αλλά εξαιρετικά προνομιούχους διαχειριστές του, με την άδεια της Κυβέρνησης. Το πιο δύσκολο είναι να αποκτήσετε μία άδεια Τράπεζας. Όχι όμως και ενός φούρνου. Στην μία περίπτωση σας επιτρέπεται η διαχείριση του αλευριού (βασικότατου προϊόντος) , ενώ όχι η διαχείριση του χρήματος ούτε κατά διάνοια…

Τρόπος Αντιμετώπισης: Μέρος 2ο

4. Η Χρηματοπιστωτική Επέκταση

Μία από τις μεγαλύτερες και κατασυκοφαντημένες ψευδαισθήσεις…

Μία επινόηση απίστευτης δύναμης και αισιοδοξίας και σαφώς υπέρ των όσων δεν διαθέτουν χρήματα (ως προϊόν!) αποτέλεσε η έννοια της χρηματοπιστωτικής επέκτασης.

Μέσα σε ένα οικονομικό περιβάλλον, όπου ο μη έχων χρήματα (ή γη στο παρελθόν ή οτιδήποτε ήταν το σημείο του πλούτου) είχε την απίστευτη δυνατότητα να δανεισθεί και να εκμεταλλευθεί τις δυνάμεις του… Φυσικά και η αφροσύνη δεν έλλειψε. Αλλά η δύναμις αυτής της εξέλιξης κατασυκοφαντήθηκε, ως εξαπάτηση ενώ ήταν το ισχυρότερο όπλο των ικανών μη κατεχόντων άλλη περιουσία ή χρήματα. Προφανώς δεν ήταν πολύ καλή εξέλιξη αυτή για όσους είχαν τα χρήματα, χωρίς τις ικανότητες και ιδού το αποτέλεσμα…

Τρόπος Αντιμετώπισης: Μέρος 2ο

5. Η Λογική του “Δεν Μπορούμε να Κάνουμε Τίποτα”

Εδώ δείτε κατ΄ ευθείαν το video (αν και από τον Μάρτιο του 2013, πάντα πολύ επίκαιρο):

http://www.youtube.com/watch?v=TByMKBu5UdY

Στο 2ο Μέρος οσονούπω οι απαντήσεις – τρόποι…