Μόνο οι Γραμμές του Τραίνου γνωρίζεις που οδηγούν… όχι η Ζωή…

Σήμερα το πρωί καθώς ερχόμουν στο γραφείο άκουσα πάλι (σε μία συζήτηση) την χιλιοειπωμένη έκφραση: «δεν μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα»…

…και συνεχίζει το σκεπτικό: «πως πριν μπορούσες να εκτιμήσεις τουλάχιστον οικονομικά την πορεία σου για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα (ακόμα και χρόνο), ενώ τώρα το πολύ (και …εάν) για έναν μήνα».

So what (και λοιπόν);

Έχοντας εντελώς σκληρή προσωπική εμπειρία από το θέμα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει ένα συναρπαστικό παιγνίδι ζωής.

Τούτο διότι υπεισέρχεται ο παράγων «απρόβλεπτο», ο οποίος όταν προκαλείται μεν από «Υψηλά» δεν ελέγχεται, όταν όμως προκαλείται από εσένα τον ίδιο όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά• με αποτέλεσμα να προκύπτουν καταστάσεις κάθε τύπου και είδους. Κανείς εν τω μεταξύ δεν μπορεί να τις χαρακτηρίσει «θετικές» ή «αρνητικές». Διότι το Θεϊκό σχέδιο ουδείς το γνωρίζει.

Σήμερα το πρωί οδηγώντας αποφάσισα εντελώς αυθόρμητα να αλλάξω τη διαδρομή. Μία εντελώς απλή κίνηση… Αναρωτήθηκα όμως την ώρα εκείνη, τι ακριβώς αλλαγή του σχεδίου προκάλεσα (συνειδητά όμως) σε ολόκληρο το Σύμπαν. Κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει.

Τέλος μην ξεχνάμε πως:

“You never know what worse luck your bad luck has saved you from.”
“Ποτέ δεν γνωρίζεις από τι χειρότερο σε έσωσε η κακή σου τύχη.”
– Cormac McCarthy, No Country for Old Men

Σημείωση: Παρακαλώ πολύ να είναι σαφές πως ούτε θέλω να παραστήσω τον έξυπνο, ούτε έχω καμία διάθεση να παίζω με τον πόνο κανενός. Να είναι όμως εξ΄ ίσου σαφές, πως δεν επιθυμώ να παραστήσω τον “κακομοίρη” και το έρμαιο των συνθηκών της ζωής. Αυτό αποτελεί ξένο στοιχείο από εμένα…