Μπορεί να υπάρξει νέος Μεσαίωνας στην Ευρώπη;

Το ερώτημα είναι φυσικά θεωρητικό… και δυνητικά μπορεί να υπάρξουν τα πάντα… Η Ευρώπη έχει στα χαρακτηριστικά της αυτή την τάση. Εάν προσέξετε θα διαπιστώσετε ιστορικά πως οι περίοδοι της ΜΗ δράσης και του σκότους είναι συντριπτικά περισσότερες από τις περιόδους δράσης και άνθησης… Εξ. Άλλου μόνο σε μία Ευρώπη μπόρεσε να υπάρξει μία “Αναγέννηση”… Διότι “Αναγέννηση” υπάρχει μόνο όταν έχουν χαθεί όλα τα προηγούμενα…

Αναφέρομαι πολλές φορές στην έλλειψη παιδείας, η οποία χαρακτηρίζει τις απαρχές των σκοτεινών περιόδων. Παρατηρώ ωστόσο και μία έλλειψη “ευφυΐας” και παρακαλώ μην με κατηγορήσετε για οτιδήποτε άλλο…  Στην καθημερινή μου κοινωνική λειτουργία εντοπίζω συνεχώς περισσότερες συμπεριφορές μη δυνάμενες να αποδοθούν απλώς στην έλλειψη παιδείας, αλλά αποδίδονται θαυμάσια στην έλλειψη  “ευφυΐας”…

Μάλιστα πρόσφατα άρχισα να ερωτώ (με κάποιο σχετικό ρίσκο) προκειμένου να ακούσω από τον ίδιο τον “δράστη” την αιτιολόγηση της φαινομενικά αγενούς ή ανεξήγητης “λογικά” συμπεριφοράς του… Λοιπόν κερδίζει η ανοησία και όχι η αγένεια… Υπ’ όψιν ότι δεν έχει πολλές φορές να κάνει αυτό και με το θεωρητικό επίπεδο μόρφωσης… Είναι ανεξάρτητη παράμετρος…

Μεσαίωνας προαλείφεται όταν στην ανισότητα:

Έλλειψη ευφυΐας + έλλειψη παιδείας+ περίσσεια θράσους+ έλλειψη μόρφωσης <Μεσαίωνας,

αρχίζει να κυριαρχεί ανησυχητικά ο πρώτος όρος… Έχω την βάσιμη υποψία πως δεν είναι ένας όρος ελεγχόμενος από τον άνθρωπο αλλά μία φυσική πορεία, άγνωστο για πιο λόγο…

Προσέξτε όμως και κάτι ακόμα!

Το σχόλιο γράφεται με την …δική μου παραδοχή πως ανήκω δήθεν στον Κόσμο των ευφυϊών. Αυτό όμως ΔΕΝ είναι σωστό! Εξηγώ μόνο τα δεδομένα κάτω από τη δική μου οπτική γωνία. Συνεπώς το ίδιο μπορεί να λεχθεί και από τις άλλες πλευρές και ίσως ο Μεσαίωνας να αποτελεί την …πρόοδο.

Συνεπώς το συμπέρασμα (εάν μπορεί να υπάρξει κάποιο):

Συνεχίζουμε να πράττουμε με δύναμη και ρεαλιστική αισιοδοξία αυτό, το οποίο γνήσια και με πάθος πιστεύουμε χωρίς να χρειάζεται και να το δικαιολογήσουμε…