Ιδεολογίες και Δικτάτορες

Σήμερα το μεσημέρι ήμουν στον γνωστό αγαπημένο τόπο της Achaia Clauss. Η συζήτηση όμως δεν αφορούσε τον Διόνυσο , αλλά άλλα θέματα. Μεταξύ αυτών και τη σχέση ιδεολογίας και δικτατόρων. Τότε ο Νίκος Κ. εξέφρασε την άποψη (με την οποίαν συμφωνώ απόλυτα) πως οι δικτάτορες ΔΕΝ έχουν καμία ιδεολογία. Οι ίδιοι, οι οποίοι ωρύονται για τα λαϊκά συμφέροντα κάλλιστα θα μπορούσαν να υψώνουν το χέρι τους σε ναζιστικό χαιρετισμό. Γιατί;

Διότι η ιδεολογία για αυτούς είναι μόνον τρόπος (μάλλον εργαλείο) κατάληψης της εξουσίας και τίποτα άλλο. Μόλις την καταλάβουν φυσικά δεν την αποχωρίζονται με καμία… κυβέρνηση και βεβαίως καταπατούν κάθε έννοια ήθους και συνεπείας. Είναι απλά δικτάτορες.

Θαυμάσια θα εναλλάσσονταν αναλόγως συνθηκών. Και αυτή είναι η πραγματικότητα και κάθε τι άλλο δεν αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός, να μην γράψω καλύτερα… δοχείο νυκτός. Διότι όπως βλέπουν το περιεχόμενο του δοχείου κάπως ανάλογα βλέπουν και τους ανθρώπους, οι οποίοι τους πίστεψαν και τους εξέλεξαν.

Οι δικτάτορες είναι… νοοτροπία. Και συνήθως ανήκουν στην κατηγορία των τόσο ακραία ψυχοπαθών, ώστε να είναι αδιανόητο να γίνει αυτό πιστευτό από τους οπαδούς τους. Τότε θυμήθηκα κάποιον άλλον Νίκο Κ., ο οποίος σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αναφέρεται στον διχτάτορα (με χ το γράφει) Μουσολίνι. Και αναφέρει πως ο Μουσολίνι έχει όλα τα χαρακτηριστικά του Διχτάτορα:

1. Ο κεντρικός πυρήνας του δεν είναι μια ιδέα, αλλά μια πίστη.
2. Είναι έτοιμος να πεθάνει κάθε στιγμή.
3. Αιστάνεται πάντα απάνου του μια δύναμη να τον σπρώχνει. Δεν μπορεί να σταματήσει• αν σταματήσει, νιώθει, χάθηκε.
(Διατήρησα το ύφος του συγγραφέα).

Ο δεύτερος Ν.Κ. είναι ο Νίκος Καζαντζάκης.

Και στο τέλος της συζήτησης θυμήθηκα έναν άλλον με το ίδιο αρχικό γράμμα στο επώνυμό του, αλλά με διαφορετικό μικρό όνομα. Ήταν ο Josef K. ο ήρωας της “Δίκης” του Franz Kafka (και εδώ το… Κ.). Μόνο πως ο τελευταίος ήταν το τραγικό θύμα των Διχτατόρων. Οι ελεύθεροι άνθρωποι πεθαίνουν πάντα ελεύθεροι και δεν ελκύονται ούτε στο ελάχιστο από τις παρανοϊκές ιδιότητες ενός Διχτάτορα• μόνο πως οι τελευταίοι τους στέλνουν στον τάφο.