Θεωρία των Παιγνίων και Πολιτική Στρατηγική

Ο τίτλος του άρθρου είναι ακριβώς ο ίδιος με τον τίτλο του βιβλίου, το οποίο συνέγραψε στη φυλακή ο Κώστας Φιλίνης. Όσες και όσοι δεν τον γνωρίζετε ο Κώστας Φιλίνης ήταν στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς (όταν είχε νόημα ο όρος), ήταν απόφοιτος του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Μηχανολόγος – ηλεκτρολόγος) και σχεδόν μόνιμος κάτοικος… φυλακών! Από το 1955 έως το 1966 και κατόπιν από το 1967 έως το 1973.

Για ποιόν λόγο; Μαντέψτε!

Αυτό το βιβλίο είναι κατά τη γνώμη μου, μακράν το καλύτερο σε διεθνές επίπεδο στο συγκεκριμένο αντικείμενο και ξεχάστε τη θεωρία παιγνίων όπως παρουσιάστηκε από κάποιον το 2015, τον όποιον δεν τον… έπαιζαν! Βλέπετε κι εμείς οι προφήτες χρειάζεται να μελετούμε πού και που κανένα βιβλίο προκειμένου να προφητεύουμε σωστά!

Στο οπισθόφυλλο σημειώνεται επακριβώς: “τα σφάλματα και οι ήττες της Αριστεράς θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι ηγεσίες της διέθεταν ένα εργαλείο σκέψης που θα οδηγούσε σε ορθότερες αποφάσεις.” Ο Φιλίνης ασχολήθηκε επιστημονικά με αυτό το ζήτημα και το βιβλίο αυτό είναι μεν πολιτικό, αλλά σε καμία περίπτωση (ας πούμε) κατευθυνόμενο ή προπαγανδιστικό. Κάθε άλλο! Και βέβαια σε ένα αρχικά απαγορευμένο του υποκεφάλαιο αναλύει με μαθηματική συνέπεια τον εμφύλιο πόλεμο και το πώς προέκυψε το αποτέλεσμα του. Η καλύτερη ίσως ανάλυση, την οποίαν έχω διαβάσει.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά;

Διότι με εντυπωσιάζει η ΜΗ χρήση των διατιθέμενων ισχυρών εργαλείων σε πολλούς τομείς των δραστηριοτήτων και κυρίως στην πολιτική. Υποθέτω πως όσοι ενασχολούνται με τα τελευταία θεωρούν πως διαθέτουν μία υπέρτατη μαγική αίσθηση μεταφυσικής αντίληψης.

Φυσικά και “κάτι” διαθέτουν, άλλωστε δεν θα ήσαν σε αυτές τις θέσεις αλλά δεν αρκεί. Ή τουλάχιστον δεν αξιοποιείται στο έπακρον, διότι η διαίσθηση ΚΑΙ αυτή χρειάζεται μία περαιτέρω γνώση.