Η Φιλοσοφία της Ακαταστασίας

(και οι επενδυτικές της και όχι μόνον συνέπειες)

Σήμερα το πρωί είχα μία συνάντηση με έναν εξαιρετικό άνθρωπο – καλλιτέχνη τώρα πλέον θα τολμήσω να γράψω φίλο και πρώην μαθητή του πατέρα μου τον Παναγιώτη Χαλούλο (ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΛΟΥΛΟΣ). Η συζήτηση περιεστράφη κάποια στιγμή στην… ακαταστασία, διότι μάλλον αυτή η λέξη εκφράζει την κατάσταση στο γραφείο αλλά και το σπίτι μου. Και φυσικά και ο Παναγιώτης μάλλον στην ίδια μοίρα ευρίσκεται όσον αφορά το γραφείο και το εργαστήρι ζωγραφικής του!

Με αυτή την αφορμή λοιπόν ήθελα να αναλύσω λίγο τι σημαίνει πραγματικά ακαταστασία.

Στους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών η εγγραφή των δεδομένων γίνεται με ένα συγκεκριμένο “λογικά τυχηματικό” τρόπο και όχι “σειριακό”. Δηλαδή τα δεδομένα δεν καταγράφονται με την σειρά , όποια αυτή μπορεί να είναι στον δυαδικό κόσμο αλλά με έναν άλλο τρόπο. Σκεφτείτε την αναλογία με το πληκτρολόγιο. Τα πλήκτρα είναι θεωρητικά “ασυνάρτητα” τοποθετημένα και όχι όπως είναι στην αλφαβήτα κάθε γλώσσας.

Να είστε απολύτως σίγουροι πως εάν ήταν με τον τρόπο της αλφαβήτας θα γράφαμε όλοι μας 5 φορές αργότερα! Γιατί;

Το ίδιο συμβαίνει και με το εργαστήριο κάθε καλλιτέχνη, το εμπορικό κατάστημα ενός εμπόρου ή μία βιβλιοθήκη. Μ οτιδήποτε ασχολείται κάποιος και το αγαπά. Μάλιστα στο θέμα αυτό σε μία βιβλιοθήκη του σπιτιού μου είναι περίπου 1000 ιστορικά βιβλία (όλα για την αρχαία Ελλάδα) με χρονολογική και θεματική σειρά. Μάλλον ήταν! Ποτέ μου δεν μπορούσα να βρω το βιβλίο, το οποίο έψαχνα. Τούτο διότι έπρεπε να ακολουθώ την σειρά. Μόλις άρχισα να τα ανακατεύω και να τα τοποθετώ φύρδην-μίγδην μπορούσα στο δευτερόλεπτο να εντοπίσω οτιδήποτε. Το ίδιο ισχύει και με τα υπόλοιπα. Γιατί;

Θα επεκταθώ και κάπου αλλού. Στα επενδυτικά σχέδια. Έχω δει πάμπολλες φορές εξαιρετικά λογικά δομημένα σχέδια να πηγαίνουν περίπατο, ενώ άλλα φαινομενικά εντελώς τυχηματικά να επιτυγχάνουν. Γιατί; Μάλιστα εδώ κρύβεται και μία σπουδαία τακτική, την οποία όμως θα αφήσω για το μέλλον.

Οσοδήποτε παράλογο και εάν φαίνεται αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό και συνεπές με την φύση. Στην φυσική επιστήμη ονομάζεται Δεύτερος νόμος της Θερμοδυναμικής και έχει σχέση με την εντροπία. Η εντροπία ορίζει πολύ απλά τον βαθμό “αταξίας” ενός συστήματος• και η φύση αγαπά ιδιαιτέρως την αταξία ή μάλλον στην πραγματικότητα είναι δομημένη ως αταξία. Μόλις αφεθεί ελεύθερο ένα οποιοδήποτε σύστημα βαθμιαία ή ραγδαία μεταβαίνει σε μορφές χαοτικές. Είμαι σίγουρος πως κυρίως οι δάσκαλοι καταλαβαίνουν απόλυτα αυτόν τον νόμο, ιδίως μόλις στρέψουν την προσοχή τους για δυό λεπτά κάπου αλλού έξω από την τάξη τους! Μην τακτοποιήσετε την κουζίνα ή το υπνοδωμάτιό σας για δύο ή τρεις ημέρες και δεν θα μπορέσετε ούτε νερό να πιείτε στην πρώτη περίπτωση ούτε να βρείτε το κρεβάτι σας στην δεύτερη.

Όταν λοιπόν “συμπλέεις” με την αταξία στην πραγματικότητα λειτουργείς μέσα στα εγγενή πλαίσια της φύσης. Ενώ όσο τα τακτοποιείς τόσο την παραβιάζεις!

Και ενώ η συζήτηση με τον Παναγιώτη είχε λάβει μία μορφή συνοχής και τάξης ανοίγει η πόρτα και εισέρχεται ο πολυ-αγαπητός μας φίλος και οδοντίατρος Ανδρέας Αύλιχος!

Και τότε διαπιστώσαμε πως ισχύει ο παγκόσμιος νόμος του Zymurgy για την ανάπτυξη δυναμικών συστημάτων:

Οσοδήποτε χαοτική και εάν μία κατάσταση πάντα υπάρχει περιθώριο να γίνει περισσότερο!