Η “Οπτασία” της Ελβετικής Ασφάλειας…

Την δεκαετία του 90, λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας και ενώ βίωνα τον θαυμαστό παράδεισο της τότε ανεργίας συνέβη ένα συνταρακτικό γεγονός!

Έλαβα με courier (νομίζω ήταν η… «εκρηκτική» TNT) έναν εξ΄ ίσου …εκρηκτικό, μεγάλο φάκελο από την Ατλάντα με πλήθος σχεδίων και εγγράφων και μία συμπληρωμένη στο όνομά μου… σύμβαση ανάθεσης αντιπροσωπείας για την Ελλάδα, ενός εξαιρετικά προηγμένου τύπου κατασκευών…

Ήμουν αρκετά δραστήριος όσον αφορά κάποια πράγματα στην Αμερική και είχα ενδιαφερθεί για το είδος αυτό των τεχνολογικά πολύ προηγμένων κατασκευών αλλά σίγουρα αυτό ήταν περίπου σαν… κληρονομιά! Μαζί και μία προσωπική επιστολή του CEO (Διευθύνοντα συμβούλου)!

Το stress μου περιττό να σας αναφέρω εκτινάχθηκε στα ύψη. Την εποχή εκείνη είχα μόλις ανοίξει το γραφείο μου, αλλά βίωνα την ανεργία του ουσιαστικά… κλειστού επαγγέλματος. Υπήρχε μεγάλο αντικείμενο, αλλά η πρόσβαση για τους… εκτός ήταν περίπου ίδιας δυσκολίας με την επίσκεψη σε βάση πυρηνικών πυραύλων της τότε Σοβιετικής Ενώσεως…

Επιπλέον μου φάνηκε μεν ως μία τεράστια ευκαιρία, αλλά τα οικονομικά μου μέσα τότε ήταν ανάλογα με τις χειμερινές θερμοκρασίες της προαναφερθείσας περιοχής…

Ένα βράδυ λίγες ημέρες μετά χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν ο… CEO από την Ατλάντα… Για εμένα όλα αυτά ήταν ένας βράχος στο κεφάλι μου. Δεν υπήρχε αναγνώριση κλήσης και εάν έχανα ένα τηλεφώνημα, τότε δεν θα μπορούσα να το επιστρέψω ποτέ λόγω κόστους, ούτε καν είχα fax (το βασικό τότε μέσο επικοινωνίας). Να μην αναφερθώ στα υπόλοιπα…

Να μην επεκτείνομαι σε λεπτομέρειες, (έδινα ραντεβού, τα οποία τηρούσαν και επικοινωνούσαν αυτοί μαζί μου, γιατί αμέσως τους ανέφερα την κατάσταση μου) και όλα τα σχετικά…

Οι όροι του συμφωνητικού ήταν ομολογουμένως σκληροί και το αντικείμενο δύσκολο, αλλά σκεφθείτε να σας ανέθεταν την αντιπροσωπεία λχ της… Mercedes για την Ελλάδα χωρίς κανέναν οικονομικό ή άλλον όρο! Με μόνη τη σύμβαση στα χέρια πρακτικά κάνεις θαύματα (η δική μου ήταν για αποκλειστική αντιπροσώπευση ανά χώρα)…

Τα δέχτηκα λίγο πολύ όλα (τι να διαπραγματευτώ χωρίς… μία), έναν όμως -τον τελευταίο στην σύμβαση- δεν τον δεχόμουν με τίποτα, (μην φανταστείτε ότι έβαλα… δικηγόρους, αυτό ήταν… «εξωτικό» είδος)!

Ο όρος ήταν πως για την επίλυση τυχόν διαφοράς αρμόδια θα ήταν τα δικαστήρια της… Ατλάντα!

Εξήγησα ευγενικά πως οι προθέσεις δεν αμφισβητούνταν, αλλά σε μία εμπορική δραστηριότητα αντιπροσώπευσης και εφ’ όσον τυπικά αναφέρεται αυτό, αρμόδια να είναι τουλάχιστον τα Δικαστήρια της Αθήνας -όχι Πάτρας-… Εξήγησα επίσης, πως πρακτικά για εμένα ήταν μία σύμβαση «καταδίκης» εν λευκώ, διότι θα ήταν αδύνατον να κινηθώ στα μέτρα των Αμερικανικών νομικών διαδρόμων… Σας το υπογράφω αυτό! Ποιο το πρόβλημα (what’s a big deal) για μία πολυεθνική να δεχθεί μία τροποποίηση αυτής της μορφής…

Επ’ ουδενί δεν το δέχονταν αυτό…

Ναυάγησαν οι διαπραγματεύσεις…

Ήταν ένα βάρος για εμένα για πολλά χρόνια πρέπει να ομολογήσω… Η εταιρεία αυτή μεγάλωνε εντυπωσιακά με αντιπροσωπείες σε δεκάδες χώρες και για εμένα το Αμερικάνικο όνειρο περνούσε μπροστά μου σαν τραίνο, στο οποίο είχα εισιτήριο, αλλά δεν το χρησιμοποίησα.

Μία ωραία πρωία έσκασε το… κανόνι και με πολύ κρότο! Η εταιρεία απλούστατα… εξαφανίστηκε, αφού προηγουμένως είχε απλωθεί εντυπωσιακά και ενδεχομένως είχε εισπράξει προκαταβολές για το αντικείμενο της μεγάλου ύψους, (το αντικείμενο ήταν κυριολεκτικά πανάκριβο)…

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον τίτλο, εάν δεν τον ξεχάσατε…

Όσοι διάθετε χρήματα στην Ελβετία και πιστεύετε πως είναι σίγουρα μία “άλλη” πρωία μπορεί να βρεθείτε με έναν αριθμό λογαριασμού στα χέρι σας… και τίποτα άλλο.

Όπως χθες άλλαξαν την ισοτιμία χωρίς καμία προειδοποίηση, τι εμποδίζει σε μία ενδεχόμενη -και πιθανή- ανωμαλία στην ευρωζώνη να φορολογήσουν κατά… 97,5% τις ξένες καταθέσεις και να σας επιτρέψουν με το εναπομένον υπόλοιπο του 2,5% να κλάψετε πολιτισμένα σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους στη Γενεύη, στη Ζυρίχη ή έστω στη Λωζάνη!

Ενδεχομένως οι Αμερικάνοι καταθέτες να έπειθαν την Κυβέρνησή τους να στείλει και κάποιο Β-2 για «φιλική» υπενθύμιση επάνω από τις Άλπεις, η Ελλάδα τι θα έστελνε;…

Την ασφάλεια της χώρας σας αγαπητοί μου φίλες και φίλοι ουδείς άλλος μπορεί να προσφέρει…

Μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό!

Σημ. Εάν κρίνουμε από το “ήθος” τους σχετικά με την τύχη των καταθέσεων των θυμάτων του Ολοκαυτώματος μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα…

Αρχική Δημοσίευση: 16 Ιαν. 2015