Υπάρχει μία κατοικία στο κέντρο της Πάτρας, όπου στην ταράτσα της έχουν κατασκευαστεί διπλοί κίονες με μία δοκό να τις ενώνει. Δεν γνωρίζω εάν υπήρχε κάτι άλλο στην εν λόγω ταράτσα, το οποίο θα δικαιολογούσε αυτήν την κατά τα άλλα περιττή κατασκευή.
Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση όμως οι κίονες προσδίδουν μία διαφορετικότητα και ένα στυλ, το οποίο αμέσως ξεχωρίζει τη συγκεκριμένη κατοικία από όλες τις υπόλοιπες. Και δεν φαίνεται να έχουν καμία ουσιαστική χρησιμότητα.
Εάν δεν υπήρχαν, αυτό το άρθρο δεν θα γραφόταν ποτέ ούτε θα την είχα προσέξει και σχολιάσει. Αν και οι φωτογραφίες είναι σημερινές δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω αυτήν την ιδιότυπη κατασκευή, κάθε άλλο. Περνώ συχνά από εκεί και πάντα τις κοιτάζω και εμένα προσωπικά μου αρέσουν κι ας μην έχουν νόημα. Και σημειώνω πως δεν πρόκειται για κάποιο κτίριο με άλλες ιδιαιτερότητες, μία απλή κατοικία είναι. Ο λόγος;
Το περιττό έχει μία αβάστακτη αξία, όπως αβάστακτη είναι η γοητεία της μπουρζουαζίας κατά τον Λουίς Μπουνιουέλ ή η αβάστακτη ελαφρότητα του είναι κατά τον Μίλαν Κούντερα.
