Η… Άτυχη Διευθύντρια

Δεν είχα και πολύ όρεξη να σχολιάσω αυτό το περίφημο σημείωμα της γνωστής αλυσίδας Υπεραγοράς τροφίμων, αλλά διαβάζοντας πολλές (κατά τη γνώμη μου) ανοησίες θα ήθελα να επισημάνω δύο-τρία πράγματα.

Το σημείωμα κατ’ αρχήν εκφράζει τη συνολικά αποδεκτή πλέον αντίληψη της Ελληνικής κοινωνίας για τα θέματα της εργασίας. Δεν νομίζω πως οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν συμμερίζονται πως είναι καλύτερα τα 300 ευρώ και στην ώρα τους, παρά η ανεργία ή η μετανάστευση. Και τα 300 ευρώ δεν είναι απόρροια της εταιρείας, αλλά της κατάντιας της χώρας. Το ό,τι το εξέφρασε μία διευθύντρια και έγινε χαλασμός κόσμου για κάτι προφανές και πασίγνωστο είναι το κλασσικό σύμπτωμα της κυρίαρχης (μόνιμης και όχι σημερινής) υ π ο κ ρ ι σ ί α ς.

Αυτό είναι το πρώτο. Αλλά υπάρχουν και άλλα δύο, τα οποία δεν έτυχαν καμίας προσοχής και αυτό συμπληρώνει το πώς πλέον στρεβλά αντιμετωπίζονται τα γεγονότα.

Αυτό το σημείωμα προφανώς αποτελεί ένα εμπιστευτικό εσωτερικό έγγραφο της εταιρείας. Καλώς ή κακώς είναι ένα δεδομένο. Παρόμοια υποθέτω κυκλοφορούν κατά κόρον στις εταιρείες. Ποιος διέρρευσε λοιπόν αυτό το σημείωμα παραβιάζοντας την εταιρική εμπιστευτικότητα; Διότι εν προκειμένω αυτός (ή αυτή) είναι ο πραγματικός “ρουφιάνος”, διότι το πιθανότερο είναι η συγκεκριμένη διευθύντρια να δεχθεί κάποια επίπληξη ή και απόλυση. Και ποιος (ή ποια) θα είχε ενδιαφέρον για αυτό; Ο θιγμένος μήπως εργαζόμενος των 300 ευρώ ή μήπως κάποιος άλλος (ή άλλη), ο οποίος εποφθαλμιά τη θέση της κι βρήκε το κατάλληλο εργαλείο να το επιτύχει;

Εάν πρόκειται περί απλού εργαζομένου θα έπρεπε ευθαρσώς να και επώνυμα να καταγγείλει το γεγονός. Ίσως να σκέφτεται μήπως απολυθεί και το έκανε κρυφά. Ναι, αλλά τότε ουσιαστικά αποδέχεται τα του σημειώματος και δυστυχώς αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα.

Το τελευταίο και σημαντικότερο είναι πως η εν λόγω διευθύντρια με αυτόν τον ιδιότυπο τρόπο έκανε κάτι ουσιαστικό ΥΠΕΡ των εργαζομένων για το οποίο κανένας δεν ασχολείται:

Τους ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ με τον πλέον εύσχημο τρόπο πως πρόκειται να γίνει εσωτερικός έλεγχος τον επόμενο μήνα και θα αξιολογηθεί η συμπεριφορά τους! Διότι τα 300 ευρώ είναι για γέλια ακόμα κι όταν πληρώνονται στην ώρα τους, αλλά αδυνατώ να πιστέψω πως κάποιος εργαζόμενος δεν τα έχει τόσο μεγάλη ανάγκη, ώστε να αψηφήσει την απώλεια της θέσης του.

Και η διευθύντρια χωρίς να απομακρύνεται από τα πασίγνωστα δεδομένα πληροφορεί εντέχνως για τον επικείμενο έλεγχο· ο οποίος παρεμπιπτόντως εφαρμόζεται σε όλες τις επιχειρήσεις με τον ένα ή τον άλλον τρόπο.

Και η αποκάλυψη του “μυστικού” επισκέπτη τελικά από την άτυχη διευθύντρια θα της κοστίσει ενδεχομένως τη θέση ή τα… 600 ευρώ της ενώ κάποιος άλλος (ή άλλη) θα απολαμβάνει τη θέα και φυσικά θα συμφωνεί με τις συνθήκες εργασιακού… Μεσαίωνα, αλλά χωρίς να γράφει σημειώματα.

Σημ. Μην αρχίσετε να μου γράφετε πως με προσέλαβε η εταιρεία ή είμαι ο ίδιος εκπρόσωπος του στυγνού κεφαλαίου και των πρακτικών του. Ωστόσο η επαφή μου με την εταιρεία ΧΩΡΙΣ να είμαι “μυστικός” επισκέπτης επιβεβαιώθηκε επί το θετικότατον, όταν μία κοπέλα των… 300 ευρώ βρήκε, φύλαξε και μου παρέδωσε λίγες ημέρες μετά την πολύτιμη πέννα μου, η οποία κατά λάθος μου έπεσε στο ταμείο της. Προφανώς ήμουν… “φανερός” επισκέπτης (έχω γράψει για αυτό στο παρελθόν).