Δηλητηριώδη Πολιτικά Σχόλια 1 Αυγ. 2019

(Θα μπορούσαν όμως να είναι και της 1ης Αυγ. 1919)

Πολακισμός

Θα υποθέσω πως ο πρώην υφυπουργός έχει δίκιο, όσον αφορά το έργο του στο υπουργείο. Ο τομέας της υγείας είναι γνωστό πως αποτελεί έναν από τους βαρύτατα νοσούντες στη χώρα μας και θα δεχτώ πως όντως έδωσε μάχη με τις εταιρείες υπέρ του απλού ασθενή. Δεν με απασχολεί αυτό τώρα. Προσέξτε όμως τι κατάφερε. Αυτή η πηγαία ή σκηνοθετημένη μαγκιά, η οποία τόσο ενθουσίαζε τις λαϊκές μάζες στην πραγματικότητα τις καταπόντισε ακόμα βαθύτερα. Διότι θα μπορούσε να κάνει το έργο του αθόρυβα και να επιτύχει πολύ περισσότερα πράγματα. Η πολιτική εξουσία δεν έχει ανώτερη της (ούτε την οικονομική).

Ενθουσιάστηκαν τα πλήθη από κάτω και τελικά ούτε τη μαγκιά κράτησε στην κρίσιμη στιγμή αλλά και το μήνυμα, το οποίο έστειλε ήταν το ακριβώς αντίθετο: κοινώς “κακομοίρη μου κάτσε στ΄ αυγά σου και μη μιλάς γιατί θα πάθεις τα ίδια με ‘μένα”.

Το Κυνήγι της Αριστείας

Ποιόν ωφέλησε τελικά; Καταργήθηκαν τα ειδικά σχολεία, υποβαθμίστηκε η ήδη βυθισμένη παιδεία καθώς και η αριστεία και τελικά ποιος ωφελήθηκε; Μα εκείνοι, οι οποίοι έχουν τις δυνατότητες να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, στα ακριβά πανεπιστήμια και γενικώς εκείνοι, τους οποίους επεδίωκαν να καταποντίσουν.

Και τώρα οι φτωχοί θα συνεχίσουν να πηγαίνουν στα λαϊκά σχολεία και οι άλλοι θα συνεχίσουν στα γνωστά. Στα δεύτερα όμως θα φοιτούν και τα παιδιά των “δικών τους”.

Συμπέρασμα

Ο λαϊκισμός, όπως έχω γράψει είναι καθαρή μισανθρωπία. Βασίζεται στο ταξικό μίσος και είναι ένας ξεκάθαρα κίβδηλος προοδευτισμός. Διότι δεν σε διδάσκει πως για να καταπολεμήσεις την πλουτοκρατία και την ισχυρότατη άρχουσα τάξη δεν θα μπορέσεις ποτέ να κερδίσεις, εκτός εάν χρησιμοποιήσεις σφυριά και δρεπάνια, κάτι, το οποίο όμως συμβαίνει μία φορά στα διακόσια – τριακόσια χρόνια και χρειάζεσαι και Λένιν ή Ροβεσπιέρο, όπερ άτοπον.

Εάν αγαπάς πραγματικά τον απλό άνθρωπο θα τον πείσεις πως μόνο με τη μόρφωση και την ΔΙΚΗ του βελτίωση θα μπορέσει να ανατρέψει μία κατάσταση. Δεν κερδίζει κανείς τον πλούσιο με μαγκιές και τραμπουκισμούς. Και γιατί να τον κερδίσει εξ΄ αλλου; Ας γίνει καλύτερος (και πλουσιότερος, εάν το επιθυμεί). Βέβαια τότε γιατί να ψηφίσει τους… “προστάτες” του; Και στο τέλος και χάνει και μένει και φτωχός και αμόρφωτος για να ξαναψηφίσει εκείνους, οι οποίοι τον καθηλώνουν στη μιζέρια του.

Και το παιγνίδι θα συνεχίζεται με παραμύθια και επιμέρους ανατροπές και με πραγματικά χαμένους τους μονίμως αδύναμους.

Στα επόμενα (άκρως) Δηλητηριώδη Πολιτικά Σχόλια:

Η Οικογενειοκρατία και οι Εθνικές Κυρίες με τις Θαλαμηγούς!

Σημ. Κομματικά σχόλια θα διαγράφονται. Τα παραπάνω τα έγραψα υπό το πρίσμα ενός ανθρώπου, ο οποίος βλέπει καθημερινά απελπισμένους και απογοητευμένους απλούς καλούς ανθρώπους. (Από τη δημοσίευση στο Facebook).