Δεν Γνωρίζω – Δεν Απαντώ

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα την δημοσκόπηση, της DATA RC σχετικά με τα ποσοστά των κομμάτων στην Πάτρα. Η προσωπική μου άποψη είναι πως τα αποτελέσματα της είναι όντως πολύ κοντά στην πραγματικότητα, εκτίμηση την οποία έχω ήδη διατυπώσει πολλάκις στο παρελθόν.

Υπάρχει ωστόσο μία παράμετρος ασάφειας. Ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό, σχεδόν το ένα τρίτο απαντά ( με το γνωστό κλισέ «δεν γνωρίζω» ή «δεν απαντώ». Φυσικά σε μία δημοσκόπηση αυτό είναι το ορθόν και πρέπει με αυτόν τον τρόπο να καταγραφεί.

Αλλά στην πραγματικότητα οι απαντήσεις είναι άλλες:

«Γνωρίζω (και πολύ καλά), αλλά ΔΕΝ θέλω να απαντήσω»! Και ας μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω την γνωστή και απόλυτα αποδεκτή επιστημονική μέθοδο της… μαντικής να σας μεταφράσω τον χρησμό:

Εάν εξαιρέσουμε ένα 5-10% εντελώς αδιάφορων ή βαριεστημένων, από το υπόλοιπο το 70-80% τελικά θα επιλέξει το κυβερνών κόμμα (ή σχηματισμό). Και το εναπομείναν 20% περίπου ποσοστό θα κινηθεί σε πολύ ακραίες επιλογές, δεξιόθεν. Κάτι, το οποίο επίσης ευνοεί το κυβερνών κόμμα.

Η προσωπική μου χρησμοδότηση (καθότι διαθέτω διδακτορικό από το Μαντείο των Δελφών) μου επισημαίνει πως η αξιωματική αντιπολίτευση και τα υπολείμματα των σοσιαλιστών δεν έχουν καθόλου αντιληφθεί -ούτε καν αφουγκραστεί- τους ψιθύρους της μαντικής Δρυός (αυτό είναι από τα μεταπτυχιακά μου στο Μαντείο της Δωδώνης). Και καταδεικνύουν μία υπεροψία και βεβαιότητα, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε πολύ πικρό χυμό, όπως τα φύλλα πικροδάφνης, τα οποία η αγαπημένη μας Πυθία μασούσε (για να χρησμοδοτήσει).

Η δημοσκόπηση λοιπόν είναι πολύ σαφής και θα ήταν επισφαλής εάν το «δεν γνωρίζω» και το «δεν απαντώ» κυμαίνονταν σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά. Όπως λέγεται η «αβεβαιότητα σε κάνει ελεύθερο», εδώ «η δήθεν αβεβαιότητα σε κάνει (ή θα έπρεπε να σε κάνει) σίγουρο».

Επειδή όμως οι χρησμοί (αν και σωστοί, όπως με τον Κροίσο) δεν σημαίνει πως οδηγούν κατ’ ανάγκην και στο σωστό αποτέλεσμα (σωστός χρησμός, αλλά η ερμηνεία του ήταν αντίστροφη), θα πρέπει να μετασχηματισθούν σε ορθές πράξεις και κατευθύνσεις.

Η κυβέρνηση και ο αρχηγός της έχουν πολύ ανώτερη αντίληψη αυτής της κατάστασης και πολύ εύκολα προσεγγίζουν τις (πολυπληθέστερες) λαϊκές ψήφους. Οι διδαχές του Χάρβαρντ δεν είναι οι κατάλληλες.

http://www.pelop.gr/?page=article&DocID=496274&srv=28&fbclid=IwAR261QomtNzEDlZb0f-jaUzlgLJppKEfKDesC7LEbcnlvo2xiiPIzotLbsU