Τεύκρος Σακελλαρόπουλος – Conceptual Cinematography

Α όπως Απληστία και Ε όπως Επανάσταση

Η εμπειρία μου από την ζωή με έχει διδάξει πως (ευτυχώς) τα μεγαλύτερα προβλήματα, τα προκαλεί μία λέξη: η ΑΠΛΗΣΤΙΑ. Πάντα με εντυπωσίαζε το γεγονός πως είναι δυνατόν κάποιος, ο οποίος έχει επιτύχει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις επιδιώξεις του να προσπαθεί για ακόμα περισσότερα• και ακόμα περισσότερα• και ακόμα περισσότερα.

Αυτό δεν θα ήταν ιδιαιτέρως ανησυχητικό εάν το “περισσότερα” δεν συνοδευόταν και από τις λέξεις “άνομα” και “εις βάρος του άλλου”.
Η ασκούμενη πίεση καταλήγει να είναι αφόρητη. Διότι κάθε υποχώρηση εκλαμβάνεται όχι ως αδυναμία ακριβώς, αλλά ως (δωρεάν) ευκαιρία επέκτασης. Κάθε επέκταση όμως εις βάρος του άλλου σημαίνει ταυτοχρόνως και (δική σου) συρρίκνωση.

Αυτό συμβαίνει σε κάθε μορφή ανθρωπίνων σχέσεων: προσωπικών, επαγγελματικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών.

Προσέξτε πως με την πρώτη υποχώρηση καλής θελήσεως, ακολουθεί σε ελάχιστο χρόνο, δηλαδή αμέσως και το επόμενο βήμα και μετά το επόμενο και προτού το συνειδητοποιήσεις έχεις μεταβληθεί σε κάτι διαφορετικό από αυτό, το οποίο νόμιζες πως ήσουν.

Έχεις μεταβληθεί και μάλιστα με την δική σου θέληση σε δούλο. Δούλο των διαθέσεων του άλλου. Μόλις δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση είναι πολύ δύσκολο να μεταβληθεί υπέρ σου. Διότι πλέον υπεισέρχεται η έννοια του ρόλου του δούλου και οι κινήσεις σου διέπονται υπό αυτό το πρίσμα. Η άλλη πλευρά εκμεταλλευόμενη στυγνά την μεταβολή αυτή δεν σου αφήνει ελευθερία ούτε για ανάσα.
Αυτό είναι το ιστορικό και αυτή είναι η διαδικασία.

Τα μεγαλύτερα κ@θήκια (ας μου επιτρέψετε αυτή την έκφραση) είναι άριστοι γνώστες αυτής της τακτικής και της μεθόδου.

Ξεχάστε τα παραμύθια, τα οποία διαδίδουν περί ικανοτήτων και άλλων ανοησιών, στην ζωή πάρα πολλά εξαρτώνται από εντελώς άλλους παράγοντες και δεν έχουν καμία σχέση με αυτά και άλλα, τα οποία διαδίδουν επιμελώς.

Πιστέψτε με οι συγκυρίες και πολλές φορές η τύχη ορίζουν όσα προσπάθειες δεκαετιών. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι κακό. Δεν γνωρίζουμε το γιατί και μην με ερωτήσετε εμένα αλλά τον… Μεγάλο!

Ωστόσο επειδή ακριβώς είναι οι συγκυρίες και όχι οι ικανότητες τα άτομα αυτά έχουν μία μοναδική απληστία, διότι γνωρίζουν πως δεν άξιζαν αυτή την τύχη και συνεπώς προσπαθούν με κάθε τρόπο να την εξασφαλίσουν. Διότι εάν μία ή δύο φορές σου χαμογελάσει η ζωή την τρίτη μπορεί και να σου θυμώσει• και ίσως σου θυμώσει άσχημα.

Διαιωνίζεται μία κατάσταση και από δούλος αρχικά μεταβάλλεσαι σε θύμα, διότι το θύμα είναι για λύπηση. Δούλος μπορεί να βρεθείς χάνοντας μία μάχη, αλλά θύμα επιλέγεις να γίνεις.

Η εμπειρία μου δηλώνει πως τα κ@θήκια είναι και πολύ δειλά. Η ιστορική μου γνώση επίσης το επιβεβαιώνει. Ένα ελάχιστο κούνημα των χεριών, ένα φύσημα είναι αρκετό να εξαφανίσει κάθε ίχνος επιβολής σε ελάχιστο χρόνο.

Επειδή, όπως σας έχω δηλώσει επανειλημμένως στο παρελθόν, οτιδήποτε γράφω ή συμβουλεύω προέρχεται μόνο από εντελώς προσωπική γνώση και εμπειρία και όχι από θεωρίες θα σας εκμυστηρευτώ πως μία από τις καλύτερες συμβουλές στην ζωή μου (μάλλον η καλύτερη) ήταν από κάποιο γνωστό μου πρόσωπο, με το οποίο είχα μία τυπική μάλλον σχέση.

Όταν πριν από χρόνια είχα εμπλακεί σε μία επαγγελματική κατάσταση (πολύ βαριάς μορφής), όπως αυτή, την οποία περιέγραψα και φθάνοντας στα όρια αφόρητης πίεσης –πραγματικά αφόρητης- συνειδητοποίησα πως βυθιζόμουν στην πλήρη προσωπική καταστροφή.

Διότι όταν συναναστρέφεσαι ένα τέτοιο άτομο τρία πράγματα θα συμβούν:

1. Ή θα τρελαθείς (θα σε τρελάνει)
2. Ή θα αρρωστήσεις (θα σε αρρωστήσει)
3. Ή θα γίνεις σαν αυτόν, αλλά σαν μία εντελώς γελοία καρικατούρα του (για να σε φτύσει κατόπιν εξοντώνοντάς σε).

Τότε ήλθε η θεόσταλτη συμβουλή:

“Πάψε να ασχολείσαι με αυτόν τον μ@λ@κ@! Έχεις τόσο ωραία πράγματα να κάνεις στην ζωή σου!”

Αυτό ήταν!

Συνειδητοποίησα πως είχα να κάνω με έναν αρχι-μ@λ@κ@ και πως ήταν ακριβώς στο χέρι μου να κάνω αυτό, το οποίο ήθελα και αυτό δεν μπορούσε να το εμποδίσει κανένας. Μα απολύτως κανένας!
Δεν μπορείτε να διανοηθείτε πόσο εύκολο ήταν και πόσο εύκολα έσπασε η άλλη πλευρά.

Διότι όταν το γράμμα Α της Απληστίας αντικατασταθεί από το γράμμα Ε της Επανάστασης δεν ισχύει τίποτα.

Ναι υπό έναν όρον: Να έχεις καρδιά νέου. Διότι όπως αναφέρει και το τραγούδι, το οποίο σας αφιερώνω: “Young hearts run free” (οι νέες καρδιές πετούν ελεύθερες).

Διαφυλάξτε τις μέχρι τέλους. Μην ενδίδετε!

Α! Κάτι ακόμα! Γιατί γράφω στην αρχή πως τα μεγαλύτερα προβλήματα “ευτυχώς” προέρχονται από την απληστία; Διότι τότε προκύπτει η Επανάσταση!

Ίσως ενδιαφέρει και άλλους... (κοινοποιείστε)